ارزیابی تاثیرات اجتماعی-فرهنگی پروژه بازآفرینی شهری "مسیر سرزندگی" از منظر ذینفعان

در عصری که توسعه شهری به سوی رویکردهای انسان محور حرکت می کند، بازآفرینی فضاهای عمومی نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت زندگی شهری یافته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیرات اجتماعی-فرهنگی پروژه «مسیر سرزندگی» در منطقه ۲ تهران از دیدگاه ذینفعان انجام شده است. چارچوب نظری تحقیق، تلفیقی از نظریه های سرمایه اجتماعی و حس مکان است. این مطالعه با رویکرد ترکیبی (کیفی و کمی) و با بهره گیری از مصاحبه های نیمه ساختاریافته، گروه های متمرکز و پرسشنامه محقق ساخته (۲۰۰ نفر) صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که پروژه در ایجاد هویت متمایز (۲۵/۴)، پویایی و سرزندگی (۱۹/۴)، خوانایی فضا (۰۸/۴) و تقویت تعاملات بین نسلی (۰۰/۴) موفق بوده است. همچنین حس تعلق مکانی (۰۸/۴) و خاطره جمعی (۷۹/۳) تا حدودی تقویت شده اند. بااین حال، شکاف ادراکی معناداری میان گروه های ذینفع در زمینه امنیت شبانه و توزیع عادلانه امکانات (۲۵/۳) وجود دارد. تحلیل کیفی نیز موید شکل گیری تعاملات همسایگی و بهبود امنیت شبانه، اما هم زمان احساس بیگانگی در ساکنان قدیم است. این تجربه می تواند الگویی عملیاتی برای ارزیابی مشارکتی تاثیرات اجتماعی-فرهنگی در پروژه های بازآفرینی شهری ایران ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، ارزیابی تاثیرات اجتماعی-فرهنگی ، روش ترکیبی ، ذینفعان