تحلیل روند جنگ ترکیبی رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران (۲۰۰۰-۲۰۲۵)

تحولات امنیتی غرب آسیا در دو دهه اخیر نشان دهنده دگرگونی عمیق در ماهیت منازعات میان بازیگران منطقه ای است. یکی از مهم ترین مصادیق این تحول، روند جنگ ترکیبی رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران است که از ابتدای دهه ۲۰۰۰ تاکنون به صورت تدریجی از تقابل نیابتی و پنهان به رویارویی مستقیم و آشکار سوق یافته است. مسئله اصلی این پژوهش، تبیین چگونگی تحول الگوها، ابزار ها و منطق راهبردی جنگ ترکیبی رژیم صهیونیستی علیه ایران در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ است. اهمیت و ضرورت این تحقیق از آن روست که بخش قابل توجهی از ادبیات موجود، یا به تحلیل های مقطعی و سناریومحور محدود مانده یا تنها بر یکی از ابعاد سخت، نرم یا شناختی جنگ تمرکز کرده است و کم تر به بررسی روندی و یکپارچه این منازعه پرداخته شده است. پژوهش حاضر با بهره گیری از چهارچوب نظری «جنگ ترکیبی» و با روش توصیفی-تحلیلی و مطالعه روند تاریخی، تحولات میدانی، سایبری، اطلاعاتی و رسانه ای این تقابل را بررسی کرده و آن را به پنج دوره متمایز تقسیم می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که جنگ ترکیبی رژیم صهیونیستی علیه ایران دارای منطق راهبردی پیوسته، اما ابزار های متحول شونده است؛ به گونه ای که از جنگ نیابتی و عملیات انکارپذیر، به خرابکاری های فناورانه، ترورهای هدفمند، جنگ شناختی مبتنی بر هوش مصنوعی و در نهایت حملات مستقیم نظامی رسیده است. نتیجه کلی تحقیق بیانگر آن است که مرز میان جنگ پنهان و جنگ آشکار در این منازعه به تدریج از میان رفته و جنگ ترکیبی به یک الگوی ساختاری و پایدار در مواجهه امنیتی دو طرف تبدیل شده است.

کلیدواژه ها:

"جنگ ترکیبی" ، "ژیم صهیونیستی" ، "جمهوری اسلامی ایران" ، "جنگ شناختی" ، "امنیت ملی"