الگوی مفهومی کنشگری رسانه های ناهم سو در شبکه های اجتماعی مجازی: با تاکید بر کلان روندهای خبری در محورهای سیاسی و امنیتی

هدف: پژوهش در پی کشف الگوی مفهومی کنشگری رسانه ای ناهم سو در محورهای سیاسی-امنیتی، در شبکه های اجتماعی با تاکید بر رخدادهای سال نودوهشت است. سوال اصلی، چیستی الگوی مفهومی و محورهای محتوایی مورد تاکید این کنشگران رسانه ای است. روش: روش پژوهش کیفی است. گردآوری اطلاعات با روش اسنادی و تجزیه وتحلیل داده ها با تحلیل مضمون ولکات با نرم افزار «مکس کیودا»[۱] انجام شده است. پس از تقطیع، پالایش و دسته بندی گزاره های خبری منتخب از تارنماها، اینستاگرام، تلگرام و توییتر، هریک از گزاره ها برحسب زمینه، یک برچسب توصیفی یافتند. با افزایش سطح انتزاع در لایه های بعدی کدگذاری، در حوزه سیاسی-امنیتی ۲۱ مضمون تحلیلی (میانی) در قالب ۶ مضمون تفسیری (کلان) حاصل شد. در نهایت شبکه مضامین مستخرج از کل داده ها، ترسیم، تشریح و مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: برآیند کنشگری و نقطه تمرکز محتوایی کنشگران رسانه ای ناهم سو، ترسیم ایران امروز با مختصات فلاکت ایرانیان و جامعه ناامن در تمام حوزه ها و حکومتی ناکارآمد و فاسد است. این مختصات درصدد القا و تصویرسازی از ایران به عنوان یک جامعه ویران و توام با فروپاشی در تمام ساحات اجتماعی و ایرانی بدون آینده و بدون هرگونه دورنما و چشم انداز روشن و مطلوب است. کنشگران مزبور برای تئوریزه کردن یاس و اندوه ملی، این مضامین را به عنوان هسته های محتوایی اصلی خود در رویارویی رسانه ای قرار داده و سایر مضامین و زیرمجموعه ها را پیرامون این هسته ها، در یک ساختار رسانه ای چینش و برجسته می کنند. براین اساس سه ضلع اصلی هسته مفهومی «ایران ناامن»، عبارت اند از: فلاکت ایرانیان، فساد و ناکارآمدی حکومت و فروپاشی نظامات اجتماعی ایران (که شامل فروپاشی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی است).

کلیدواژه ها:

"تحلیل مضمون ولکات" ، "فضای مجازی" ، "حکمرانی داده" ، "سیاست و امنیت" ، "بازنمایی رسانه ای"