تاثیر بسته آموزشی واقعیت افزوده بر کاهش نادرست نویسی دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص

هدف: نادرست نویسی یکی از شایع ترین اختلال های یادگیری در بین دانش آموزان ابتدایی است که ۳۰ درصد تمام اختلال های یادگیری را به خود اختصاص داده است، بنابر این هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر بسته آموزشی واقعیت افزوده بر کاهش نادرست نویسی دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص بوده است. روش: روش پژوهش آزمایشی مورد منفرد  با طرح A-B -A  بود. به این منظور از بین کلیه دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهرستان فریدن که در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰ مشغول به تحصیل بوده اند، با توجه به ملاک های ورود به پژوهش و به شیوه هدفمند ۴ نفر که دارای اختلال یادگیری دیکته بودند، انتخاب شدند. ابزارهای مورداستفاده برای گرد آوری داده ها در این پژوهش عبارت بود از: روش تحلیل خطاهای دیکته، آزمون تشخیص دیکته و ماتریس های پیش رونده ریون کودکان. بررسی عملکرد دانش آموزان به مدت ۲ ماه طی ۷ هفته و ۲۰ جلسه انجام گرفته است که شامل ۴ جلسه ابتدایی (مرحله مشاهده) و ۱۲ جلسه میانی (مداخلات آموزشی - بسته آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده) و ۴ جلسه انتهایی (مرحله پیگیری) بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها، پس از رسم نمودار و محفظه ثبات و روند برای نمودارها، با کاربرد روش تحلیل درون موقعیتی و بین موقعیتی، اثربخشی متغیر مستقل بر متغیر وابسته بررسی شد. یافته­ ها: نتایج نشان داد درصد داده های غیرهمپوشی (PND)  و همپوشی (POD) در دو موقعیت خط پایه و مداخله و پیگیری برای ۴ آزمودنی به طورکلی برابر با ۱۰۰% و ۰% می باشد. درصد بهبودی و اندازه اثر (d کوهن) برای کل افراد به ترتیب در موقعیت B (مداخله) نسبت به موقعیت A (خط پایه) برابر با ۱۴/۲۱ و ۸۰/۰ است و در موقعیت A (پیگیری) نسبت به موقعیت A (خط پایه) برابر با ۲۰/۲۲ و ۱ است. نتیجه گیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت که بسته آموزشی واقعیت افزوده بر کاهش نادرست نویسی دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص موثر بوده است و می توان استفاده از آن را به درمانگران، مربیان و مشاوران توصیه نمود.

کلیدواژه ها:

Specific Learning Disorder ، Dysorthography ، Augmented Reality Software ، اختلال یادگیری خاص ، نادرست نویسی ، نرم افزار واقعیت افزوده