تاثیر رژیم حسی با یوگا بر خود تنظیمی هیجانی و نشانگان اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی

هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر رژیم حسی با یوگا بر خودتنظیمی هیجانی و نشانگان اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی بود.  روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری آن شامل تمام دانش آموزان پسر در دوره ابتدایی در دامنه سنی ۹-۷ سال شهرستان الیگودرز بود که ۳۰ نفر از آنها از طریق غربالگری حسی و مقیاس درجه بندی بیش فعالی انتخاب شده و به روش تصادفی ساده در دو گروه مداخله (رژیم حسی با یوگا) و کنترل (یکپارچگی حسی- حرکتی) قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از فرم کوتاه و تجدیدنظرشده مقیاس درجه بندی والدین کانرز، مقیاس هوش وکسلر، پرسشنامه نیمرخ حسی دان و چک لیست تنظیم هیجان  شیلدز و سیسچتی استفاده شد. برنامه تمرینی یوگا شامل تمرین های فیزیکی (آسانا)، تنفسی (پرانایاما) و آرام سازی بود و برای تمرینات گروه کنترل از پروتکل یکپارچگی - حسی- حرکتی باربارا فینک استفاده شد. گروه ها به مدت ۱۲ جلسه و هر جلسه به مدت ۶۰-۴۵ دقیقه و با تکرار سه جلسه در هفته تمرین کردند. برای تحلیل نتایج از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره در سطح معناداری P≤ ۰.۰۵ استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که رژیم حسی با یوگا بهبود معناداری در شاخص تنظیم هیجان نداشته (۰۴/۰,p= ۳۱/۲۳۲=F، ۸۳/۰=۲ƞ)، اما بر بی ثباتی هیجانی بهبود معناداری داشته است (۰۰۲/۰,p= ۶۸/۳۵۹=F، ۸۶/۰=۲ƞ). همچنین رژیم حسی با یوگا منجر به بهبود معناداری بر نشانگان دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی (بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری) شده است (۰۰۱/۰,p= ۴۵/۱۱=F، ۱۶/۰=۲ƞ). نتیجه گیری: این یافته ها می تواند ضرورت توجه برنامه ریزان و مسئولان آموزشی را به اهمیت نقش رژیم حسی با یوگا در بهبود بی ثباتی هیجانی و نشانگان دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی دانش آموزان پسر ابتدایی را به دنبال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

Sensory Diet ، Yoga ، Emotional Instability ، Inattention ، Sensorimotor Integration ، رژیم حسی ، یوگا ، بی ثباتی هیجانی ، بی توجهی ، یکپارچگی حسی حرکتی