پایش الکترونیکی پسا حبس سارقان سابقه دار به مثابه یک اقدام تامینی

دستورالعمل نظارت الکترونیکی محکومان سابقه دار بزه سرقت با هدف پیشگیری از تکرار جرم و ارتقای امنیت عمومی و در راستای اجرای اسناد و سیاست های کلان نظام حقوقی و قضایی به تصویب رسیده است. این دستورالعمل با پیش بینی سازوکار پایش الکترونیکی، تعیین دامنه شمول، تبیین وظایف نهادهای ذی ربط و پیش بینی ضوابط اجرایی، چارچوب اعمال این شیوه نظارتی را ترسیم می کند. بررسی حقوقی و جرم شناختی آن نشان می دهد که با وجود استناد به مقررات بالادستی، ایجاد محدودیت برای محکومان پس از تحمل مجازات از پشتوانه قانونی صریح برخوردار نیست و در مواردی با اصل قانونی بودن مجازات ها و تضمین آزادی های مشروع تعارض دارد. همچنین، از منظر جرم شناسی، اثربخشی نظارت الکترونیکی در اصلاح رفتار و کاهش تکرار جرم با تردید مواجه است و این تدبیر بیش از آنکه ماهیتی اصلاحی داشته باشد، واجد کارکردی کنترلی و شبه مجازات است. افزون بر این، ابهام در معیارهای تشخیص خطرناکی، مدت و شیوه اجرای پایش و ضمانت اجراهای ناشی از عدم همکاری، زمینه اعمال محدودیت های سلیقه ای و نامتناسب را فراهم می کند. بر این اساس، اعمال نظارت الکترونیکی تنها در صورت استناد به حکم دادگاه صالح، در چارچوب نهادهای قانونی و با ضوابط روشن، معیارهای دقیق و نظارت تخصصی، می تواند با موازین حقوقی و اهداف پیشگیری از جرم سازگار باشد.

کلیدواژه ها:

پایند الکترونیکی ، حالت خطرناک ، اقدام تامینی و تربیتی ، پیشگیری ، سارقان سابقه دار