پایش اضطراب واسترس امتحان دانش آموزان درکلاس مجازی با ابزارهای هوش مصنوعی

محیط های یادگیری مجازی علی رغم فراهم سازی انعطاف پذیری تحصیلی، با تشدید پدیده هایی نظیر ایزوله سازی دیجیتال و ناکارآمدی سنجش های سنتی، زمینه ساز بروز سطوح نگران کننده ای از اضطراب و استرس امتحان در میان دانش آموزان شده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی پایش هوشمند استرس و اضطراب امتحان در کلاس های مجازی با ابزارهای هوش مصنوعی به روش آمیخته اکتشافی متوالی انجام شد. جامعه آماری در بخش کمی شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم مدارس هوشمند شهر تهران بود که ۳۸۴ نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان و با روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد اضطراب امتحان (Sarason) و چک لیست سنجش شاخص های زیستی-رفتاری هوش مصنوعی بود که پایایی آن ها با آلفای کرونباخ ۰/۹۱ به تایید رسید. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS ۲۶ و AMOS ۲۴ و به کارگیری مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که پایش بلادرنگ اضطراب توسط سامانه های هوشمند تاثیر معناداری در کاهش استرس امتحان و افزایش بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دارد (p<۰/۰۰۱). یافته ها بیانگر آن است که الگوریتم های یادگیری ماشین با تحلیل نشانه های چهره، تغییرات لحن صدا و ضربان قلب فرضی، پیش از بروز بحران افت عملکرد، مداخلات آرام بخش و انطباقی را فعال می سازند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اضطراب امتحان ، کلاس مجازی ، تحلیل زیستی-رفتاری ، یادگیری ماشین ، بهزیستی روان شناختی.