تاثیر یونیکونازول و کودهای بیولوژیک بر عملکرد، شاخص های فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیک گندم تحت شرایط شوری خاک

ببه منظور بررسی تاثیر یونیکونازول و کودهای بیولوژیک بر عملکرد، شاخص های فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیک گندم تحت شرایط شوری خاک، آزمایش بصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال ۱۳۹۷ در گلخانه پژوهشی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شد. تیمارها شامل شوری خاک در چهار سطح (عدم اعمال شوری به عنوان شاهد یا شوری ۷۲/۱ دسی زیمنس بر متر و اعمال شوری های ۴۰، ۸۰ و ۱۲۰ میلی مولار در خاک به ترتیب معادل ۶۸/۳، ۳۷/۷ و ۰۶/۱۱ دسی زیمنس بر متر) و کاربرد یونیکونازول و کودهای زیستی در هفت سطح (قارچ میکوریز، یونیکونازول، باکتری سودوموناس، میکوریز با سودوموناس، میکوریز با یونیکونازول، کاربرد میکوریز با یونیکونازول و سودوموناس و شاهد) بود. مقایسه میانگین ها نشان داد که کاربرد توام میکوریز با سودوموناس و یونیکونازول در شرایط عدم اعمال شوری، فلورسانس بیشینه (۱۷/۸۲ %)، فلورسانس متغیر (۵/۲۸۷ %)، عملکرد کوانتومی (۴۱/۶۵ %)، شاخص کلروفیل (۲۳/۱۰۶ %)، میزان نیتروژن برگ (۶۶/۷۶ %) و محتوای آب نسبی برگ پرچم (۷۶/۱۰۱ %) را در مقایسه با شوری ۱۲۰ میلی مولار خاک و عدم کاربرد یونیکونازول و کودهای زیستی افزایش داد. بیشترین هدایت الکتریکی و فلورسانس حداقل (Fo) در بالاترین سطح شوری بدست آمد. همچنین کاربرد توام میکوریز با سودوموناس و یونیکونازول در شرایط عدم اعمال شوری عملکرد تک بوته نسبت به شرایط عدم کاربرد کودهای زیستی و یونیکونازول و در بالاترین سطح از شوری خاک حدود ۸۴/۱۰۸ درصد افزایش داد. براساس نتایج این بررسی، به نظر می رسد کاربرد کودهای زیستی و یونیکونازول می تواند در بهبود عملکرد گندم در شرایط شوری خاک پیشنهاد شود.

کلیدواژه ها:

سودوموناس ، شاخص کلروفیل ، هدایت الکتریکی ، میکوریز