بررسی امکان القای کالوس و باززایی غیرمستقیم در گیاه مامیران (.Chelidonium majus L) تحت تاثیر تنظیم کننده های رشد اکسین و سیتوکینین

مامیران گیاهی دارویی با نام علمی Chelidonium Majus از خانواده Papaveraceae است که به دلیل داشتن ترکیبات موثره فراوان، دارای خواص دارویی زیادی می باشد . در بخش اول این پژوهش، تاثیر هورمون های ۲و۴ – دی کلروفنوکسی استیک اسید (۲, ۴-D) در پنج سطح (۰، ۵/۰، ۱، ۵/۱ و ۲ میلی گرم در لیتر) با هورمون بنزیل آدنین (BA) در چهار سطح (۲۵/۰، ۵/۰، ۱ و ۵/۱) میلی گرم در لیتر روی میزان کالوس زایی ریزنمونه های ساقه، برگ و بذر بررسی شدند. در بخش دوم، جهت بررسی باززایی از طریق کالوس از ترکیب هورمونی بنزیل آمینوپورین (BAP) در سه سطح (۱، ۲ و ۳ میلی گرم در لیتر) با هورمون ۲, ۴-D در دو سطح (۱/۰ و ۵/۰ میلی گرم در لیتر) استفاده شد. این پژوهش به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار بود. نتایج نشان داد بهترین محیط کالوس زایی برای درصد القای کالوس محیط کشت پایه MS حاوی ۱ میلی گرم در لیتر ۲, ۴-D به همراه ۵/۰ میلی گرم در لیتر BA به میزان ۴۴/۶۹ درصد و ۲ میلی گرم در لیتر ۲, ۴-D به همراه ۵/۱ میلی گرم در لیتر BA به نسبت ۸۸/۶۳ درصد بود. بهترین محیط القای کالوس برای وزن تر کالوس محیط کشت پایه MS حاوی ۲ میلی گرم در لیتر ۲, ۴-D به میزان ۴۱۷۵/۰ گرم بود. بهترین ریز نمونه مامیران برای تشکیل و وزن کالوس ریزنمونه ساقه بود. بیش ترین باززایی و تولید برگ در محیط پایه MS حاوی ۲ میلی گرم در لیتر BAP و ۵/۰ میلی گرم در لیتر ۲, ۴-D مشاهده شد ولی ساقه تشکیل نشد.

کلیدواژه ها:

باززایی ، کالوس ، کشت بافت ، مامیران