ارزیابی نقش پارکها و فضای سبز شهری در ارتقای کیفیت زندگی شهری (نمونه موردی منطقه ۱۵ شهر تهران)

طبیعت به عنوان یکی از مولفه های بنیادین زندگی انسان نقشی موثر در ایجاد احساس آرامش، نشاط و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی شهروندان دارد. با گسترش شهرنشینی و افزایش فضاهای کالبدی بسیاری از شهرهای امروزی با کاهش سرزندگی و افت کیفیت محیط شهری مواجه شده اند. در این میان فضاهای سبز شهری به عنوان یکی از مهم ترین عناصر زیست محیطی نقش بسزایی در بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کنند. هدف اصلی این پژوهش بررسی میزان تاثیر فضاهای سبز شهری بر ارتقای کیفیت زندگی شهروندان در منطقه ۱۵ شهر تهران است. پژوهش حاضر به صورت توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده های مورد نیاز از طریق توزیع پرسشنامه میان شهروندان منطقه ۱۵ گردآوری شده است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS صورت گرفته است. نتایج تحقیق نشان می دهد شاخص زیست محیطی با میانگین ۴/۵۸ بیشترین تاثیر را بر کیفیت زندگی شهروندان داشته و پس آن شاخص زیبایی شناختی با میانگین ۲/۸۷ در رتبه بعدی قرار دارد. همچنین یافته ها بیانگر وجود تفاوت معنادار میان شاخص های مورد بررسی از نظر میزان اهمیت در سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵ است. در پایان بر اساس نتایج به دست آمده پیشنهادهایی به منظور ارتقای کیفیت و توسعه فضاهای سبز شهری در منطقه ۱۵ شهر تهران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، شهری ، کیفیت ، زندگی ، شاخص های زیست محیطی ، زیبایی شناسی شهری ، منطقه ۱۵ شهر تهران ، شهرنشینی