تحلیل تطبیقی شهرهای متمرکز و غیرمتمرکز از منظر سلسله مراتب شهری و مدیریت کاربری زمین

سلسله مراتب شهری یکی از نظریه های پایه در برنامه ریزی و مدیریت شهری است که توزیع، خدمات، تراکم جمعیت و کاربری زمین را در شهرها شکل می دهد. این مطالعه با رویکرد تحلیلی تطبیقی اثرات سلسله مراتب شهری را بر طراحی، مدیریت و کاربری زمین در شهرهای متمرکز و غیرمتمرکز بررسی می کند. داده های پژوهش از طریق مرور ادبیات و مطالعات موردی جمع آوری شده و بر اساس شاخص های کاربری زمین، تراکم، خدمات و ساختار فضایی تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که شهرهای متمرکز با تمرکز خدمات و جمعیت، کاربری زمین متراکم و سلسله مراتب مشخص تری دارند در حالی که شهرهای غیرمتمرکز انعطاف پذیری بیشتری در الگوهای کاربری زمین و توزیع خدمات تجربه می کنند. یافته ها نشان می دهند که طراحی و مدیریت زمین شهری باید متناسب با ساختار سلسله مراتب شهری اتخاذ شود تا هم بهینه سازی استفاده از منابع و هم ارتقای کیفیت زندگی ساکنان محقق گردد. این مطالعه چارچوبی برای برنامه ریزی تطبیقی و سیاست گذاری کاربری زمین در شهرهای مختلف ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سلسله مراتب ، شهری ، کاربری زمین ، مدیریت شهری ، شهرهای متمرکز ، شهرهای غیر متمرکز