ارزیابی شاخصهای عملکردی کاربریهای شهری در مناطق ۵گانه شهر رشت با استفاده از مدل TAXONOMY

امروزه شناخت تفاوتهای موجود بین مناطق مختلف در سطح شهر از نظر میزان برخورداری آنها از شاخص های گوناگون به منظور آگاهی از سطوح توسعه و یا محرومیت،کاهش نابرابریهای منطقه ای و تنظیم برنامه های متناسب با شرایط و امکانات هر منطقه ضرورتی اجتناب ناپذیر است. بررسی امکانات و قابلیتها و در پی آن تعیین سطوح عملکردی نواحی از چالش های پیش روی برنامه ریزی شهری و نخستین گام در فرایند برنامه ریزی و توسعه به شمار می رود. بنابر این منابع باید به گونه ای تخصیص داده شود که بتوان بیشترین خدمات را از طریق منابع موجود عرضه کرد. در این پژوهش به ارزیابی شاخصهای عملکردی کاربریهای شهری در مناطق ۵ گانه شهر رشت بر اساس ۳۶ شاخص در گروههای آموزشی، بهداشتی درمانی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، تجاری و تاسیسات شهری در دهه اخیر پرداخته شده است و جهت نیل به اهداف مطالعه از مدل های کمی تاکسونومی عددی استفاده شده است. نتایج به دست آمده از رتبه بندی مناطق پنج گانه بر مبنای درجه توسعه یافتگی نشان می دهد که رتبه مناطق متفاوت بوده است. بر اساس یافته های تحقیق امکانات و خدمات بیشتر در مرکز شهر منطقه (۲) تمرکز یافته اند ضمن مقایسه مشخص گردید مطالعات انجام شده مبتنی بر اطلاعات و داده های سال ۱۳۹۵ که در سال ۱۴۰۵ توسط این محقق بروزرسانی گردید تنها نمونه تغییر یافته در بررسی سطوح عملکردی مناطق ۵ گانه شهری رشت برتری منطقه ۱ در شاخص بهداشتی و درمانی در سال ۱۳۹۵ نسبت به منطقه ۲ می باشد. این در حالی است که منطقه ۱ در تحقیقات پیشین از حیث رتبه بندی شاخص بهداشتی و درمانی در رتبه دوم بعد از منطقه ۲ قرار داشته است ولی در سایر شاخص ها همچنان منطقه ۲ توسعه یافته تر نسبت به سایر مناطق در دهه اخیر می باشد.

کلیدواژه ها:

شاخص عملکردی ، کاربری شهری ، مناطق شهری ، مدل تاکسونومی ، کلانشهر رشت