تاثیر بام سبز بر عملکرد حرارتی پوسته ساختمان و آسایش حرارتی انسان در اقلیم گرم و خشک (مطالعه موردی یزد)

با افزایش مصرف انرژی در بخش ساختمان و تشدید اثر جزیره حرارتی شهری استفاده از راهکارهای غیرفعال به منظور بهبود عملکرد حرارتی ساختمان ها اهمیت فزاینده ای یافته است. بام سبز به عنوان یکی از راهکارهای معماری پایدار می تواند از طریق کاهش انتقال حرارت، تعدیل دمای سطح بام و افزایش تبخیر و تعرق، مصرف انرژی و شرایط آسایش حرارتی را بهبود بخشد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر بام سبز بر عملکرد حرارتی پوسته ساختمان و آسایش حرارتی با تاکید بر قابلیت کاربرد آن در اقلیم گرم و خشک شهر یزد است. پژوهش حاضر به روش مروری تحلیلی انجام شده و با بررسی و تحلیل مطالعات معتبر داخلی و خارجی، مهم ترین عوامل موثر بر عملکرد حرارتی بام سبز شامل نوع پوشش گیاهی، عمق و رطوبت بستر، نوع بام، کیفیت عایق پایه و شرایط اقلیمی مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که بام سبز با کاهش انتقال حرارت از بام، کاهش دمای سطح و تعدیل نوسانات حرارتی موجب کاهش بار سرمایشی و بهبود نسبی آسایش حرارتی می شود. همچنین مرور مطالعات اقلیم های گرم و خشک بیانگر میانگین کاهش حدود ۱۴.۸ درصدی بار سرمایشی است هرچند میزان صرفه جویی انرژی به ویژگی های ساختمان، کیفیت طراحی و نحوه بهره برداری وابستگی زیادی دارد. یافته ها همچنین نشان می دهد که در شهر یزد به دلیل محدودیت منابع آب، استفاده از بام های سبز گسترده یا نیمه متمرکز با گیاهان بومی مقاوم به خشکی، بستر سبک و سامانه های آبیاری کنترل شده گزینه ای مناسب تر از بام های متمرکز است. در مجموع بام سبز می تواند به عنوان مکمل عایق کاری حرارتی، راهکاری موثر برای کاهش مصرف انرژی و ارتقای آسایش حرارتی در ساختمان های اقلیم گرم و خشک محسوب شود مشروط بر آنکه طراحی آن متناسب با شرایط اقلیمی و محدودیت منابع آب انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

بام سبز ، عملکرد حرارتی پوسته ساختمان ، آسایش حرارتی ، مصرف انرژی ، اقلیم گرم و خشک ، یزد