بررسی سیستم سازه ای برج الحمرا کویت

آسمان خراش های بلند مرتبه با فرم های پیچیده همواره چالش های مهندسی منحصر به فردی را در حوزه ی سیستم های سازه ای و روش های ساخت ایجاد کرده اند. برج الحمرا در کویت سیتی با ارتفاع ۴۱۲ متر بلندترین ساختمان کویت و یکی از بلندترین آسمان خراش های بتنی پیچ خورده ی جهان است که توسط دفتر (Skidmore, Owings & Merrill (SOM طراحی شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی سیستم سازه ای، چالش های مهندسی و نوآوری های ساخت این برج انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی با رویکرد مطالعه موردی بوده و داده ها از طریق بررسی اسناد فنی، مقالات کنفرانسی و گزارش های مهندسی معتبر گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که سیستم سازه برج الحمرا از یک هسته ی برشی بتن آرمه با دیوارهایی به ضخامت ۳۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی متر و مقاومت فشاری ۵۰ تا ۸۰ مگاپاسکال همراه با قاب خمشی محیطی تشکیل شده است. دو دیوار برشی هذلولی وار (Hyperbolic Paraboloid) در تمام ارتفاع برج گسترده شده و در سیستم مقاوم در برابر نیروهای جانبی و ثقلی مشارکت می کنند. طراحی سازه تحت تاثیر نیروهای باد (به دلیل لرزه خیزی نسبتا کم منطقه) کنترل شده است. نوآوری های ساخت شامل استفاده از قالب های بالارونده هیدرولیکی با قابلیت پیچش قبل از هر بار بتن ریزی، پایش دقیق با GPS و برنامه ریزی پیش ساخت برای جبران خزش و جمع شدگی بتن می باشد. نتایج حاکی از آن است که هم افزایی میان فرم پیچ خورده، سیستم سازه ای و فناوری ساخت امکان تحقق این آسمان خراش بینظیر را فراهم ساخته است.

کلیدواژه ها:

آسمان خراش ، سازه بتنی ، برج الحمرا ، سیستم سازه ای ، قالب های بالارونده ، SOM