ارزیابی کیفیت طراحی بیوفیلیک در مجتمع مسکونی آسمان تبریز بر اساس شاخصهای موثر بر سلامت روان

امروزه با گسترش شهرنشینی و کاهش ارتباط انسان با طبیعت توجه به رویکرد طراحی بیوفیلیک به عنوان یکی از راهکارهای ارتقای کیفیت محیط های مسکونی و سلامت روان ساکنان اهمیت فزاینده ای یافته است. طراحی بیوفیلیک با بهره گیری از عناصر طبیعی، الگوهای فضایی الهام گرفته از طبیعت و تقویت تعامل انسان و محیط طبیعی، می تواند زمینه ساز ایجاد محیط هایی آرامش بخش، کاهش استرس و افزایش رفاه روانی باشد. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی کیفیت طراحی بیوفیلیک در مجتمع مسکونی آسمان تبریز بر اساس شاخص های موثر بر سلامت روان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. گردآوری داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد منابع معتبر، مشاهده میدانی، تحلیل کالبدی مجتمع و ارزیابی بر مبنای شاخص های طراحی بیوفیلیک انجام شده است. در این راستا، مولفه هایی نظیر ارتباط بصری با طبیعت، حضور پوشش گیاهی، بهره گیری از نور طبیعی، کیفیت تهویه، چشم انداز، تنوع فضایی، استفاده از مصالح طبیعی و کیفیت فضاهای باز مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هرچند مجتمع مسکونی آسمان از برخی ویژگی های طراحی بیوفیلیک مانند بهره مندی از نور طبیعی و فضاهای سبز برخوردار است، اما در برخی شاخص ها از جمله تنوع تجربه های طبیعی، پیوستگی فضاهای سبز و تقویت تعاملات انسان و طبیعت دارای کاستی هایی است. در نهایت پژوهش پیشنهادهایی برای ارتقای کیفیت طراحی بیوفیلیک در مجتمع های مسکونی با هدف بهبود سلامت روان و افزایش کیفیت زندگی ساکنان ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

طراحی بیوفیلیک ، سلامت روان ، فضاهای مسکونی ، مجتمع مسکونی آسمان تبریز