کاوشی بر مولفه های اساسی موثر در طراحی معماری عمارت ایران شناسی در شهر اهواز

شهر اهواز به عنوان مرکز استان خوزستان دارای تاریخی از دوران کهن تا عصر حاضر با تنوع فرهنگی و شرایط اقلیمی خاص است. در طراحی معماری هر بنای فرهنگی در اهواز به دلیل اقلیم خاص آن با گرمای طاقت فرسا و رطوبت بالا، چالش های ویژه ای پیش روی معماران وجود دارد که تنها با تلفیق دانش بومی و فناوری های نوین می توان بر آن ها غلبه نمود. این پژوهش به بررسی اصول طراحی عمارت ایران شناسی در اهواز می پردازد که تلفیقی از معماری بومی، خوزستان عناصر ملی ایرانی و راهکارهای اقلیمی است. بازتاب فرهنگ اقوام بومی و تلفیق هنرهای سنتی با فناوری های معاصر می تواند این بنا را به نمادی زنده از پیوند گذشته و حال تبدیل نماید. مفاهیم نظری معماری ایران شناسی و مولفه های فرهنگی اقلیمی و زیبایی شناختی در طراحی این بنا مورد توجه می باشند. در این طراحی با تاکید بر حفظ هویت فرهنگی و پاسخگویی به آب وهوای گرم و نیمه مرطوب اهواز، استفاده از عناصر اقلیمی مدرن، حیاط مرکزی و مصالح بومی پیشنهاد می گردد. شیوه ی تحقیق این مقاله از نوع توصیفی تحلیلی می باشد که گردآوری مطالب در آن با استفاده از منابع کتابخانه های علمی تخصصی معماری، شهرسازی و مطالعه وبسایت های علمی پژوهشی و مرکز اطلاع رسانی علوم و فناوری بوده است. نتایج نشان می دهند که در طراحی این مرکز فرهنگی، توجه به اصول و ویژگی های معماری بومی سنتی و ایرانی، اسلامی از جمله استفاده از فرم های هندسی، نورپردازی فضاهای متناسب با نیازهای اجتماعی و عناصر فرهنگی خوزستان و ایران امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

ایران شناسی ، طراحی ، معماری ، هویت فرهنگی ، اهواز