«طراحی باغ موزه موسیقی شهر اصفهان با هدف ارتقا تعاملات شهروندان و هنرمندان»

این پژوهش با توجه به افت علاقه جوانان به موسیقی سنتی و کاهش تعامل میان هنرمندان و جامعه تلاش دارد فضایی را طراحی کند که از طریق آن موسیقی ایرانی و فرهنگ غنی آن دوباره زنده شود. پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی و رویکرد توصیفی تحلیلی به تحلیل عناصر مشترک میان معماری ایرانی، موسیقی سنتی و هندسه باغ ایرانی پرداخته است. این بررسی از طریق مطالعات کتابخانه ای و بهره گیری از مقالات داخلی و بین المللی صورت گرفته است. هدف اصلی این پژوهش طراحی باغ موزه ای است که به تعامل بیشتر میان هنرمندان و مردم کمک کرده و نقش موثری در افزایش آگاهی عمومی نسبت به موسیقی سنتی داشته باشد. باغ موزه موسیقی، به عنوان فضایی ترکیبی از طبیعت، معماری و هنر می تواند علاوه بر ارائه آثار موسیقی و هنری، مکانی برای برقراری ارتباط میان هنرمندان و مردم باشد. این مکان می تواند به عنوان محلی برای تعاملات اجتماعی و فرهنگی عمل کرده و موجب ارتقای آگاهی عمومی نسبت به هنر موسیقی و تقویت حضور جامعه در این عرصه شود. در موزه موسیقی، معماری و معماری داخلی همزمان و متناسب با شکل زندگی مسکونی ساختار اصلی بنا را شکل دادند. پس از آنکه ساکنان اصلی خانه را ترک گفتند با گذر زمان بنا در معرض نابودی و تخریب قرار گرفت، اما تغییر کاربری و تعریف شکل جدیدی از زندگی در کالبد قدیم ضامن بقای آن شد. در این راستا معماری داخلی ساختار و کیفیت فضایی خانه را برای پذیرفتن کاربری جدید تغییر داد. در روند باززنده سازی بخش های اصلی خانه حفظ و به سالن های موزه، تبدیل بخش هایی مانند کتابخانه و گنجینه به آن الحاق و بخش هایی چون قسمت های خدماتی خانه حذف شدند و فضای داخلی موزه با فرم هایی ملهم از شکل ظاهری سازها طراحی شد.

کلیدواژه ها:

موزه ، موسیقی ، معماری ، گالری