کاربرد نانوذرات در تقویت عملکرد سازه ها

در دهه اخیر ادغام فناوری نانو در صنعت ساختمان تحولی بنیادین در نحوه طراحی و اجرای سازه ها ایجاد کرده است. مصالح سنتی مانند بتن و فولاد علی رغم کارایی بالا دارای نقاط ضعفی در مقیاس میکروسکوپی مانند تخلخل های زیاد در بتن یا تمرکز تنش در فولاد هستند. این پژوهش به بررسی اثر افزودن نانوذرات بر خواص مکانیکی و شیمیایی سازه ها می پردازد. در این مقاله تاثیر نانوذرات مختلف از جمله نانو سیلیس، نانو آلومینا و نانولوله های کربنی بر افزایش مقاومت فشاری، کاهش نفوذپذیری و بهبود رفتار کششی مورد تحلیل قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که نانوذرات از طریق مکانیسم های پرکنندگی (Filler Effect) و «هسته زایی» (Nucleation) ساختار متراکم تری ایجاد کرده و منجر به افزایش چشمگیر دوام و کاهش نرخ تخریب در برابر عوامل محیطی می شوند.

کلیدواژه ها:

سازه ، نانو ذرات ، مصالح ، مقاومت ، نانو سیلیس