طراحی یکپارچه میان رشته ای معماری، عمران (مکانیک) جهت دستیابی به ساختمان های صفر انرژی: رویکردها، چالش ها و چارچوب اجرایی در بستر اقلیمی ایران

دستیابی به ساختمان های با مصرف انرژی صفر (NZEB) به عنوان یکی از اهداف کلان توسعه پایدار نیازمند گذار بنیادین از فرآیندهای طراحی خطی و جزیره ای به رویکردهای یکپارچه و میان رشته ای است. در روش های متداول سنتی گسست ارتباطی میان دیسیپلین های معماری، سازه و تاسیسات مکانیکی منجر به اتلاف منابع، افزایش کربن نهفته و ناکارآمدی سیستم های انرژی می شود. این پژوهش جامع با هدف تدوین طرح نهایی مقاله برای کنفرانس سالانه ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته (ICAEU) و با تمرکز بر محورهای همایش از جمله توسعه پایدار و فناوری های نوین، ساخت به تبیین نقش حیاتی فرآیند طراحی یکپارچه (IDP) می پردازد. با تحلیل منابع معتبر علمی و بررسی استانداردهای نوین، این تحقیق نشان می دهد که ادغام زودهنگام استراتژی های غیر فعال معماری با سیستم های فعال مکانیکی و بهینه سازی جرم حرارتی سازه قادر است مصرف انرژی را تا ۶۰ درصد کاهش دهد. همچنین، نقش فناوری های تحول آفرین نظیر مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، دوقلوهای دیجیتال و هوش مصنوعی به عنوان بسترهای تسهیل گر این همکاری مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج این پژوهش چارچوبی عملیاتی برای پیاده سازی IDP در اقلیم سرد و خشک منطبق با شهر تبریز ارائه می دهد که بر لزوم اصلاحات قراردادی و آموزشی در صنعت ساختمان ایران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ساختمان صفر انرژی ، طراحی یکپارچه (IDP) ، همکاری میان رشته ای ، مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) ، معماری پایدار ، بهینه سازی انرژی