تحلیل اگزرژی و ارزیابی چرخه عمر (LCA) سیستم های غبارگیر کیسه ای و الکترواستاتیکی در صنعت سیمان با هدف بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش اثرات زیست محیطی

صنعت سیمان به عنوان یکی از صنایع پر مصرف انرژی و تولید کننده آلاینده های هوا شناخته می شود و کنترل انتشار ذرات معلق نقش مهمی در کاهش اثرات زیست محیطی دارد. سیستم های غبارگیر کیسه ای (Baghouse) و الکترواستاتیکی (ESP) از تجهیزات اصلی جمع آوری گرد و غبار هستند اما انتخاب بهینه آن ها نیازمند بررسی همزمان مصرف انرژی، کیفیت منابع و اثرات زیست محیطی است. هدف این مطالعه ارائه تحلیل مروری و تلفیقی مبتنی بر شاخص های اگزرژی و ارزیابی چرخه عمر (LCA) برای شناسایی نقاط بحرانی و ارائه راهکارهای بهینه سازی عملکرد این سیستم ها است. روش پژوهش شامل مرور سیستماتیک مطالعات موجود، جمع آوری داده های عملیاتی سیستم های Baghouse و ESP و تحلیل مصرف انرژی، تخریب منابع و اثرات زیست محیطی مراحل مختلف چرخه عمر است. نتایج نشان داد بیشترین سهم اثرات زیست محیطی در مرحله بهره برداری است و مصرف برق تجهیزات عامل تعیین کننده در شدت انتشار گازهای گلخانه ای و آلاینده ها است. تفاوت میان دو فناوری در مصرف انرژی، نیاز به قطعات مصرفی و طول عمر تجهیزات مشاهده شد. استفاده از مدل تلفیقی اگزرژی -LCA امکان شناسایی نقاط بحرانی، ارائه راهکارهای عملیاتی و استراتژیک و کاهش مصرف انرژی و اثرات زیست محیطی را فراهم می کند. انتخاب فناوری مناسب، بهینه سازی عملیاتی و مدیریت پسماند تجهیزات از مهم ترین توصیه های کاربردی برای ارتقای پایداری صنعت سیمان هستند.

کلیدواژه ها:

سیمان ، غبارگیر ، تحلیل اگزرژی ، ارزیابی چرخه عمر ، پایداری