حقوق بین الملل و هوش مصنوعی در تجارت جهانی (خلاها و چالش های قانونی)

پیشرفت پرشتاب پردازشگرهای داده و سامانه های خودکار، بنیادهای مبادلات تجاری فرامرزی را با دگرگونی روبرو کرده است. دگرگونی در شیوه های تصمیم گیری، تنظیم مفاد معاملات و انجام دادوستدها موجب شده است تا مفاهیم سنتی علم حقوق در برابر شیوه های نوین با ابهام مواجه شوند. در شرایط کنونی الگوریتم ها نه تنها به عنوان تسهیل کننده گردش اطلاعات عمل می کنند بلکه در جایگاه تعیین کننده قیمت ها، ارزیاب صلاحیت های مالی و اجراکننده بی درنگ تعهدات نیز قرار گرفته اند. این دگرگونی فنی مبانی تثبیت شده تعهدات، عاملیت حقوقی و نظام مسئولیت مدنی را با ابهام های عمیقی روبرو کرده است. پژوهش حاضر با اتکا به روش توصیفی و تحلیلی، در پی بررسی پیامدهای استفاده از ابزارهای هوشمند در تجارت بین الملل و سنجش کفایت مقررات موجود است. یافته ها نشان می دهد که نظریه کلاسیک قصد و انشاء، مفاهیم متداول خطای قراردادی و قهری، رژیم های حاکم بر سرمایه گذاری خارجی و سازوکارهای حفظ اسرار فنی، پاسخگوی خودمختاری فزاینده این سازوکارها نیستند. در این میان عدم شفافیت فرایندهای پردازش اطلاعات و نبود استانداردهای یکپارچه فراملی، نیازمند بازنگری در ساختارهای قانونی و پایه گذاری رژیم های تضمینی نوین است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حقوق تجارت بین الملل ، عاملیت قراردادی ، مسئولیت مدنی ، انتقال فناوری ، داوری تجاری