مروری بر فناوری ها و مکانیزم های بتن خودترمیم شونده

در این مقاله به فناوری های خود ترمیمی بتن شامل روش های طبیعی و مهندسی شده پرداخته شده است. با مرور منابع معتبر شیوه های باکتریایی کپسوله سازی نانو و افزودنی های کریستالی باهم مقایسه شده اند. یافته ها گویای این هستند که روش های طبیعی فقط برای ترک های بسیار ریز و باریک کارایی دارند در حالی که کپسوله سازی باکتریایی با حامل های متخلخل پرلیت و زئولیت توانایی ترمیم ترک هایی با عرض بیش از ۱ میلی متر را دارند و بازیابی مقاومت فشاری تا ۲۳ درصد هست. راهکار فریز درایینگ در این رویکرد زنده مانی بیشتری دارد. با در نظر گرفتن مزایایی نظیر افزایش دوام و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری چالش هایی مانند هزینه ی بالا و نیاز به وضعیت محیطی خاص کاربرد گسترده را دچار محدودیت کرده است. با استفاده از این فناوری به ویژه با روش باکتریایی می توان به بالابردن طول عمر سازه ها و کاهش اثرات زیست محیطی کمک کرد.

کلیدواژه ها:

بتن خودترمیم شونده ، کپسوله سازی باکتریایی ، فناوری ، نانو ، افزودنی های کریستالی