ارزیابی نقش فن آوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در مدیریت روسازی های آسفالتی و بتنی و توسعه چارچوب مبتنی بر رویکرد انتقال فن آوری

در سال های اخیر فن آوری های مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشران های اصلی تحول در مهندسی عمران، به ویژه در حوزه روسازی های آسفالتی و بتنی مطرح شده اند. هدف این پژوهش ارزیابی نقش فن آوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در توسعه پایش و بهبود عملکرد روسازی های نوین با رویکرد انتقال فن آوری است. در این راستا، کاربردهای کلیدی فن آوری های مبتنی بر هوش مصنوعی شامل یادگیری ماشین، شبکه های عصبی مصنوعی و بهره گیری از تحلیل کلان داده ها در پیش بینی، خرابی، مدیریت نگهداری و بهینه سازی طراحی روسازی بررسی شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و از حیث هدف کاربردی می باشد و مبتنی بر مرور سیستماتیک منابع علمی، مطالعات موردی بین المللی و تحلیل تطبیقی وضعیت به کارگیری این فن آوری در کشورهای پیشرو و ایران انجام شده است. همچنین شاخص هایی نظیر دقت پیش بینی خرابی روسازی، کاهش هزینه های نگهداری، افزایش عمر بهره برداری و بهبود تصمیم گیری مدیریتی به عنوان معیارهای ارزیابی عملکرد فن آوری های هوش مصنوعی در حوزه روسازی مدنظر قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی می تواند موجب بهبود قابل توجه در مدیریت چرخه عمر روسازی، کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری و افزایش دقت در پیش بینی رفتار سازه ای شود. با این حال، چالش هایی همچون محدودیت داده های بومی، ضعف زیرساخت های دیجیتال و نبود سازوکار منسجم انتقال فن آوری از موانع اصلی پیاده سازی گسترده این فن آوری ها در کشور به شمار می روند. در نهایت این پژوهش تاکید می کند که بهره گیری موثر از فن آوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در حوزه روسازی مستلزم استقرار سازوکارهای نظام مند انتقال فن آوری، توسعه بانک های داده ملی، ارتقای زیرساخت های دیجیتال و تقویت تعامل میان دانشگاه، صنعت و دستگاه های اجرایی است تا زمینه بومی سازی و کاربردی سازی این فن آوری ها در پروژه های عمرانی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فن آوری ، روسازی های آسفالتی و بتنی ، مدیریت روسازی ، انتقال تکنولوژی ، یادگیری ماشین