مروری نظام مند بر کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت قراردادها و پیمان های پروژه های عمرانی

صنعت ساخت و ساز به دلیل ماهیت پیچیده و روابط چندجانبه همواره با چالش هایی نظیر تاخیر، افزایش هزینه و اختلافات قراردادی گسترده روبروست. مدیریت سنتی قراردادها فرآیندی زمان بر و مستعد خطای انسانی است که کارایی پروژه ها را به شدت کاهش می دهد. هدف این پژوهش ارائه یک مرور نظام مند بر کاربردهای هوش مصنوعی (AI) در حوزه مدیریت پیمان و قراردادهای عمرانی است. دامنه بررسی شامل تحلیل فناوری های کلیدی مانند یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و قراردادهای هوشمند در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶ می باشد. روش شناسی این تحقیق بر اساس پروتکل PRISMA و تحلیل علم سنجی منابع معتبر علمی بنا شده است. یافته های اصلی نشان می دهند که از سال ۲۰۲۲ جهشی بزرگ در استفاده از مدل های زبانی بزرگ (LLMS) و ترنسفورمرها برای شناسایی خودکار ریسک و خلاصه سازی پرونده های حقوقی رخ داده است. این ابزارها توانسته اند زمان بررسی قراردادها را تا ۴۰٪ کاهش و دقت پیش بینی نتایج دعاوی را به بیش از ۸۶٪ برسانند. پیامد این تحقیق شناسایی گذار از مدیریت واکنشی اختلافات به سمت پیش بینی فعالانه ریسک است. با این حال شکاف های معنایی و نبود داده های برچسب دار تخصصی همچنان موانع اصلی پذیرش گسترده محسوب می شوند. این مقاله نقشه راهی برای دیجیتالی سازی حقوقی در صنعت ساخت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ساخت ، هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین ، پردازش زبان طبیعی ، قراردادهای هوشمند ، حل و فصل اختلافات