بررسی و مقایسه روش های عددی شروع ترک و رشد آن در دال های بتنی مجوف با اعمال ۳ نوع شرایط تکیه گاهی ساده، مفصلی و گیردار و اعمال بارگذاری متمرکز

امروزه استفاده از سیستم دال مجوف بتن مسلح در سازه های ساختمانی به دلیل ارائه معیارهای کنترلی، قابلیت استفاده در دهانه های بزرگ و انعطاف پذیری در طرح های معماری به طور گسترده مورد استقبال قرار گرفته و از نظر کارایی اقتصادی و مدیریت زمان پاسخگوتر است. استفاده از دال های مجوف بتن مسلح یکی از روش های موثر در سبک سازی و کاهش بار مرده و به تبع آن بار زلزله و در نتیجه دستیابی به مقاطع با ابعاد کوچکتر است. معیارهای مختلفی مانند شروع و انتشار ترک در دال توخالی برای تحلیل این دال ها استفاده می شود. مکانیک شکست اساس مطالعه انتشار ترک است. هدف از تحقیق حاضر بررسی و مقایسه روش های عددی شروع ترک و رشد آن در دال های بتنی مجوف با اعمال ۳ نوع شرایط تکیه گاهی ساده، مفصلی و گیردار و اعمال بارگذاری متمرکز و تحلیل آنها با استفاده از روش اجزای محدود با استفاده از نرم افزار آباکوس است. مدل SCC به دلیل پایداری عددی بهتر عملکرد قابل قبولی ارائه می دهد، اما CDP هنوز در نمایش جزئیات ترک خوردگی و آسیب برتری دارد. در بارگذاری متمرکز این مدل معمولا توزیع تنش را به صورت همگن تر نمایش می دهد و تمرکز تنش ها را کمتر نشان می دهد. به همین دلیل پیش بینی محل و میزان ترک خوردگی در این مدل محدودتر است و احتمال دارد نقاط بحرانی آسیب به خوبی مشخص نشوند. این امر باعث می شود که در تحلیل های متمرکز SCC بیشتر نتایج کلی و کلیشه ای ارائه دهد. مدل CDP به دلیل قابلیت مدل سازی دقیق تر فرآیندهای آسیب و خرابی، تنش های متمرکز و نقاط بحرانی آسیب به خوبی شناسایی می شوند.

کلیدواژه ها:

ترک ، دال بتنی ، مجوف ، شرایط تکیه گاهی ، آباکوس