نقش مدل سازی اطلاعات ساخت در مدیریت ساخت و بهبود کیفیت پروژه های ساختمانی مطالعه موردی شهر تهران

مدل سازی اطلاعات ساخت (BIM) به عنوان یکی از فناوری های محوری عصر دیجیتال توانسته ساختار سنتی مدیریت پروژه های عمرانی را دگرگون سازد. با این حال میزان اثربخشی و موانع پذیرش آن در صنعت ساخت ایران و به ویژه در شهر تهران نیازمند بررسی مستقل و میدانی است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان اثرگذاری مدل سازی اطلاعات ساخت بر کاهش هزینه، بهبود زمان بندی، ارتقای کیفیت و مدیریت منابع در پروژه های ساختمانی تهران به روش ترکیبی کمی و کیفی و با مشارکت ۱۲۰ نفر از مدیران، مهندسان و پیمانکاران شرکت ساختمانی میکا انجام شده است. یافته های کمی حاکی از آن است که استفاده از مدل سازی اطلاعات ساخت به طور معناداری منجر به کاهش هزینه، بهبود زمان بندی، ارتقای کیفیت و بهبود مدیریت منابع شده است. نتایج کیفی نیز نشان داد که مدل سازی اطلاعات ساخت با ایجاد یک محیط داده مشترک و شفاف هماهنگی میان ذی نفعان را افزایش داده و خطاهای طراحی را تا ۴۰ درصد کاهش می دهد. با این حال موانعی مانند هزینه های اولیه بالای تهیه، اشتراک، کمبود نیروی متخصص و مقاومت سازمانی گسترش مدل سازی اطلاعات ساخت را در ایران با کندی مواجه ساخته است.

کلیدواژه ها:

مدل سازی اطلاعات ساخت (BIM) ، مدیریت ساخت ، کیفیت پروژه ، صنعت ساخت ایران ، پذیرش فناوری