ارزیابی و تصمیم گیری مکانی در مناسب سازی فضاهای عمومی شهری با تلفیق GIS و AHP در فرآیند طراحی پایدار

فضاهای عمومی شهری به عنوان بستر تعاملات اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان، نقش مهمی در تحقق اهداف توسعه و طراحی پایدار شهری ایفا می کنند. با این حال توزیع نامتوازن، کیفیت پایین فضایی و عدم توجه به شاخص های پایداری لزوم ارزیابی و مناسب سازی این فضاها را بیش از پیش آشکار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و تصمیم گیری مکانی در مناسب سازی فضاهای عمومی شهری، به تلفیق سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) در چارچوب طراحی پایدار می پردازد. در این تحقیق ابتدا شاخص های موثر بر کیفیت فضاهای عمومی شهری در ابعاد کالبدی، اجتماعی، زیست محیطی و عملکردی شناسایی شد. سپس با استفاده از روش AHP، وزن و اهمیت نسبی شاخص ها بر اساس نظر خبرگان تعیین گردید. در ادامه داده های مکانی مربوط به شاخص ها در محیط GIS تحلیل و با استفاده از روش های هم پوشانی، وزنی پهنه بندی فضاهای عمومی شهری از نظر میزان مطلوبیت و اولویت مناسب سازی انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تلفیق GIS و AHP ابزاری کارآمد در پشتیبانی از تصمیم گیری مکانی بوده و امکان شناسایی دقیق فضاهای اولویت دار برای مداخله و بهبود را فراهم می سازد. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان مبنایی علمی برای برنامه ریزان، طراحان شهری و مدیران شهری در راستای ارتقای کیفیت فضاهای عمومی و تحقق اصول طراحی پایدار مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فضاهای عمومی ، شهری ، تصمیم گیری ، مکانی ، AHP ، GIS ، طراحی پایدار