مطالعه ی آزمایشگاهی مقاومت بتن حاوی سنگدانه بازیافتی در برابر حمله سولفاتی و تاثیر درصد جایگزینی سنگدانه های بازیافتی

در سال های اخیر افزایش تولید پسماندهای ساختمانی و تخریبی و نیاز روزافزون به مصالح ساختمانی، استفاده از سنگدانه های بازیافتی را به عنوان جایگزین سنگدانه های طبیعی در تولید بتن ضروری ساخته است. هدف این پژوهش بررسی آزمایشگاهی مقاومت بتن حاوی سنگدانه های بازیافتی در برابر حمله سولفاتی و تاثیر درصدهای مختلف جایگزینی سنگدانه های بازیافتی بر خواص مکانیکی و دوام آن می باشد. روش تحقیق بر پایه مرور و تحلیل جامع مطالعات آزمایشگاهی انجام شده در بازه زمانی گسترده است که شامل ارزیابی روابط خواص مکانیکی، رفتار سازه ای تیرها و ستون های بتن مسلح، مقاومت در برابر حمله سولفاتی، چرخه های یخ زدگی-ذوب و روش های اصلاحی سنگدانه ها می شود. نتایج نشان می دهد که افزایش درصد جایگزینی سنگدانه بازیافتی موجب کاهش مقاومت های فشاری، کششی و خمشی، افزایش جذب آب و تخلخل و کاهش دوام در برابر عوامل مخرب محیطی می گردد؛ با این حال، در درصدهای پایین جایگزینی تا ۲۵ درصد تاثیر منفی محدود است و رفتار سازه ای مشابه بتن معمولی حفظ می شود. روش های اصلاحی مانند کربناسیون با دی اکسید کربن، اصلاح سطحی با سیلان، تیمار با محلول سدیم هیدروکسید و افزودن مواد معدنی و الیاف، به طور موثری ضعف های مذکور را جبران کرده و مقاومت مکانیکی و دوام را بهبود می بخشند. در نهایت بتن حاوی سنگدانه های بازیافتی با اعمال روش های اصلاحی مناسب عملکرد قابل قبولی ارائه می دهد و گزینه ای پایدار برای کاربردهای سازه ای محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

بتن بازیافتی ، سنگدانه بازیافتی ، حمله سولفاتی ، بتن سبز