بررسی تطبیقی اثر پوزولان طبیعی سنگ آسیابر و پوزولانهای متداول بر دوام بتن های سازه ای در محیط سولفاته

حمله سولفاتی یکی از مخرب ترین فرایندهای شیمیایی موثر بر کاهش عمر سرویس دهی بتن در محیط های خورنده به شمار می رود. نفوذ یون های سولفات و واکنش آنها با فازهای هیدراته سیمان و تشکیل فازهای ثانویه حجیم نظیر اترینگایت(سولفوآلومینات کلسیم) هیدرات و سولفات کلسیم را موجب شده و در نهایت افزایش تنش داخلی، گسترش ریزترک ها و افت قابل توجه مقاومت مکانیکی را در پی دارد. استفاده از پوزولان های طبیعی به عنوان جایگزین بخشی از سیمان پرتلند، به دلیل واکنش پوزولانی، تدریجی کاهش مقدار هیدروکسید کلسیم آزاد و ایجاد ژل های ثانویه C-S-H (کلسیم - سیلیکات) می تواند ریز ساختار بتن را فشرده کرده و مسیرهای نفوذپذیری را محدود سازد. این اصلاحات ریز ساختاری منجر به بهبود مقاومت بتن در برابر حملات سولفاتی، افزایش پایداری شیمیایی و کاهش سرعت تخریب می شود. با توجه به وجود ذخایر وسیع پوزولان های طبیعی در کشور و نقش تعیین کننده کیفیت ریز ساختار بر دوام سازه های بتنی بررسی رفتار بتن حاوی این مواد در محیط های سولفاته از اهمیت ویژه برخوردار است. هدف پژوهش حاضر ارزیابی تطبیقی عملکرد پوزولان طبیعی آسیابر و تحلیل میزان تاثیر آنها بر دوام بتن سازه ای در معرض یون های سولفات است تا مسیر علمی روشنی برای بهبود عملکرد بلندمدت بتن در شرایط محیطی مهاجم فراهم شود.

کلیدواژه ها:

پوزولان ، طبیعی ، دوام بتن ، مقاومت در برابر سولفات ، جایگزینی ، سیمان ، مقاومت مکانیکی