تاثیر نگهداری پیشگیرانه بر کیفیت خدمات و ایمنی حمل و نقل ریلی

نگهداری پیشگیرانه خطوط ریلی یکی از مهمترین ارکان مدیریت زیرساخت در صنعت حمل و نقل ریلی به شمار می رود که تاثیری انکارناپذیر بر کیفیت خدمات ارائه شده به مسافران و صاحبان کالا و همچنین ایمنی سیر و حرکت دارد. با توجه به اینکه هزینه های نگهداری و تعمیرات خطوط ریلی حدود هفتاد درصد از کل هزینه های چرخه عمر یک خط ریلی را به خود اختصاص می دهد توجه به بهینه سازی روش های نگهداری از اهمیت راهبردی برخوردار است. این مقاله با رویکردی مروری و نظام مند به بررسی تاثیر نگهداری پیشگیرانه بر کیفیت خدمات و ایمنی حمل و نقل ریلی پرداخته است. در این مطالعه، ابتدا مفاهیم و مبانی نظری مرتبط با نگهداری پیشگیرانه، کیفیت خدمات و ایمنی در حمل و نقل ریلی تبیین شده و سپس انواع روش های نگهداری خطوط ریلی شامل نگهداری اصلاحی، پیشگیرانه و مبتنی بر وضعیت مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که اجرای موثر نگهداری پیشگیرانه از طریق کاهش تاخیر قطارها، افزایش قابلیت اطمینان شبکه، بهبود راحتی مسافران و کاهش خرابی تجهیزات به ارتقای چشمگیر کیفیت خدمات منجر می شود همچنین این رویکرد با کاهش احتمال سوانح ریلی و افزایش ایمنی سیر و حرکت نقش حیاتی در ارتقای سطح ایمنی شبکه ریلی ایفا می کند. در ادامه فناوری های نوین در نگهداری پیشگیرانه شامل استفاده از پهپادها، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، حسگرهای پایش وضعیت و داده های کلان مورد بررسی قرار گرفته است. با مطالعه تطبیقی تجارب بین المللی و بررسی چالش های اجرای نگهداری پیشگیرانه در راه آهن ایران پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت موجود ارائه شده است. نوآوری اصلی این مقاله ارائه یک چارچوب مفهومی جامع و پویا است که نشان می دهد نگهداری پیشگیرانه چگونه از طریق بهبود وضعیت زیرساخت، کاهش خرابی خطوط، افزایش قابلیت اطمینان، کاهش تاخیر و افزایش آسایش مسافر به ارتقای کیفیت خدمات و ایمنی حمل و نقل ریلی منجر می شود. این مقاله می تواند به عنوان یک مرجع جامع برای مدیران، پژوهشگران و سیاست گذاران حوزه حمل و نقل ریلی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نگهداری پیشگیرانه ، کیفیت خدمات ، ایمنی حمل و نقل ریلی ، خطوط ریلی ، بهینه سازی نگهداری