خوانش بوم گرایانه یک قطعه از حسین پژمان بختیاری
محل انتشار: پژوهشنامه ادبیات معاصر ایران، دوره: 4، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PMLJ-4-2_004
تاریخ نمایه سازی: 9 آبان 1405
چکیده مقاله:
درپی مطالعات بین رشته ای میان دو حوزه ی محیط زیست و ادبیات، رویکرد بوم گرایی به وجود آمد. حسین پژمان بختیاری یکی از برجسته ترین شاعران بختیاری است که همواره در اشعار خود نگاهی ویژه به طبیعت و زیست بوم پیرامون اش داشته است. از این رو در این پژوهش با رویکردی بوم گرایانه ضمن بررسی و تحلیل یکی از اشعار فارسی این شاعر معاصر، به تبیین جایگاه زیست بوم در اشعار او خواهیم پرداخت و به این پرسش پاسخ خواهیم داد که: ازمنظر بوم گرایی حسین پژمان چه رویکردی به زیست بوم خویش دارد؟ یافته های این پژوهش نشان می دهد که حسین پژمان علاوه بر بهره گیری از عناصر طبیعی و زیستی، با نگاهی دقیق و آگاهانه از فرهنگ قومی و بومی خویش، این عناصر را در ساحت اشعارش به کار برده است و در شعر او زیست بوم زاگرس و مناطق بختیاری نشین به واسطه ی توصیف عناصری چون: کوه، چشمه، خورشید، باران و ... به خوبی تجلی یافته است. این پژوهش به مطالعه ی بوم گرایانه ی این شاعر بختیاری پرداخته تا از خلال آن زیست بوم زاگرس و مناطق بختیاری نشین را مورد مطالعه قرار دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نیلوفر داودی
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.