کیمیای هم نشینی واژگان(تاملی بر شیوه ی ترکیب سازی و گزینش تعبیر در شعر شفیعی کدکنی)

شعر معاصر فارسی،همزمان با توسعه و تکامل، عرصه پیدایش جریان های گوناگون و شخصیت های تاثیر گذار بوده است. سهم بعضی از این شخصیت ها در غنا و توانمند سازی ابعاد شعر معاصر نسبت به دیگران بسی بیشتر و ارزشمند تر است. جدا از مهدی اخوان ثالت (م . امید) به عنوان یکی از با استعدادترین شاگردان و نظریه پردازان مکتب نیما یوشیج ،محمد رضا شفیعی کدکنی(م.سرشک) به لحاظ شخصیت علمی ادبی و چهره شعری خود، ازدیگر افراد تاثیر گذار در این حوزه است.شعر وی گنجینه ای ارزشمند از واژگان ،ترکیبات،تعبیرها،تصاویر و مضامین است.در حوزه زبان، یکی از وجوه قابل تامل هنری، اسلوب ترکیب سازی و شیوه گزینش تعبیرات شعری این شاعر است که با توجه به دانش گسترده و ذوق والای ادبی وی ، سهم عمده ای از غنای زبان فارسی را به خود اختصاص داده است. هدف از نگارش این مقاله انعکاس این بخش از هنر زبان شعری او به دوستداران شعر معاصر است.

کلیدواژه ها:

شعر معاصر فارسی ، شفیعی کدکنی ، اسلوب ترکیب سازی ، شیوه گزینش تعبیر