فرگشت: تهدید اشرفیت یا خوانشی نو از برتری انسان؟

این پژوهش با هدف بررسی دقیق و نظام مند نسبت میان نظریه تکامل و مفهوم اشرفیت انسان، به تحلیل معناشناختی و تبیین ارکان تحقق اشرفیت پرداخته و تاثیر اصول محوری نظریه تکامل (نیای مشترک، اکتساب تدریجی توانایی ها، تغییرپذیری گونه ها، فروپاشی مرزهای انسان-حیوان، انسان به مثابه محصول طبیعت) را بر دیدگاه های مختلف برتری انسان بر سایر گونه ها ارزیابی می کند. این مقاله استدلال می کند که در حالی که برخی تلقی های سنتی از اشرفیت با یافته های تکاملی به چالش کشیده می شوند، امکان صورت های سازگار اشرفیت در سه حوزه اشرفیت در طبیعت (برتری نسبی در توانایی های طبیعی)، اشرفیت در ورای طبیعت (مبتنی بر امور متافیزیکی یا دینی) و اشرفیت اختیاری (برتری اکتسابی اختیاری با استفاده از توانایی ها) همچنان قابل بررسی و پذیرش است. روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی است که با تحلیل مفاهیم، گزاره ها و استدلال های اقامه شده در نظریات مختلف در پی کشف نسبت فرگشت و برتری انسان خواهد بود. این مطالعه ضمن رد هرگونه سوءاستفاده از مفهوم اشرفیت برای توجیه استثمار طبیعت، بر اهمیت درک جایگاه انسان در نظام پیچیده حیات درسایه توجه به هر دو دیدگاه تکاملی و ابعاد چندگانه مفهوم اشرفیت تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

اشرفیت انسان ، نظریه تکامل ، فلسفه زیست شناسی ، فرگشت ، برتری انسان