تاثیر تمرین تناوبی شدید و مصرف مکمل نانوسلنیوم بر بیان ژن های ناقل گلوکز۴ و مایونکتین پانکراتیک در رت-های القاشده بادگزامتازون

هدف: این مطالعه به منظور، تاثیر مکمل نانوسلنیوم و تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن های ناقل گلوکز۴ و مایونکتین پانکراتیت در رت های القا شده با دگزامتازون انجام شد.روش پژوهش: در این مطالعه تجربی تعداد ۴۰ رت با نژاد ویستار نر در محدوده سنی ۸ هفته به ۵ گروه(کنترل سالم، کنترل القا، القا تمرین، القا مکمل، القا تمرین مکمل) تقسیم شدند. برای تضعیف سیستم ایمنی موش ها از تزریق دگزامتازون استفاده شد. برای گروه های مربوطه تمرین تناوبی و مکمل نانوسلنیوم به مدت چهار هفته اعمال گردید. پس از نمونه برداری، تجزیه تحلیل داده ها با استفاده روش RT-PCR انجام شد. از تحلیل واریانس دو راهه و آزمون تعقیبی توکی برای تعیین اختلاف در متغییرها بین گروه ها استفاده شد.نتایج: برای ناقل گلوکز۴ بین گروه کنترل القا با گروه های تمرین تناوبی با شدت بالا(۰۰۰۱/۰=P، مکمل نانوسلنیوم(۰۰۰۱/۰=P) و تمرین با مکمل (۰۰۰۱/۰=P) اختلاف معنی داری مشاهده شد. همچنین برای ژن مایونکتین بین گروه کنترل القا با گروه های تمرین تناوبی با شدت بالا(۰۰۰۱/۰=P) و تمرین با مکمل (۰۰۰۱/۰=P) اختلاف معنی داری مشاهده شد. این درحالی بود که در مقایسه گروه های کنترل القا و مکمل اختلاف معنی داری مشاهده نشد(۹۹۹/۰=P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج تمرین تناوبی با شدت و مکمل نانوسلنیوم برای بیان ژن ناقل گلوکز۴ و مایونکتین موثرند. به نظر می رسد تاثیر مصرف مکمل با تمرین تناوبی با شدت بالا تاثیر بیشتری نسبت به سایر مداخلات به تنهایی بر بیان ژن ناقل گلوکز۴ و مایونکتین داشته است.

کلیدواژه ها:

تمرین تناوبی با شدت بالا ، مکمل نانوسلنیوم ، ناقل گلوکز۴ ، مایونکتین ، دگزامتازون