طراحی الگوی مدیریت عملکرد مبتنی بر مشارکت شبکه اندیشگاهی

هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی مدیریت عملکرد مبتنی بر مشارکت شبکه اندیشگاهی می‎باشد. این پژوهش به لحاظ هدف اکتشافی و از لحاظ اجرا کیفی می‎باشد. جامعه آماری شامل ۱۹ نفر از اساتید دانشگاهی و مدیران و کارشناسان مدیریت دولتی می‎باشد که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختار یافته می‎باشد. برای تجزیه و تحلیل داده‎ها از روش کدگذاری و نرم افزار MAXQDA استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که ۵۴۳ کد اولیه استخراج گردید که در قالب ۱۲۲ شاخص، ۳۲ مولفه و نهایتا ۱۳ بعد طبقه بندی شدند. الگوی «مدیریت عملکرد دولت مبتنی بر مشارکت شبکه اندیشگاهی» پنج بعد کلیدی را در برمی گیرد: نخست، «شناسایی و صورت بندی نظام مسائل دستگاه»؛ دوم، «طراحی و اعتبارسنجی شاخص های عملکردی دستگاه»؛ سوم، «پایش و سنجش عملکرد دستگاه»؛ چهارم، «تحلیل عملکرد و ارائه بازخورد به دستگاه» و پنجم، «بهبود عملکرد دستگاه و یادگیری سازمانی». به طور کلی مدیریت عملکرد دولت مبتنی بر مشارکت شبکه اندیشگاهی در واقع پاسخی نظام مند به ناکارآمدی های رویکردهای سنتی و خطی در ارزیابی عملکرد دولتی است. مدیریت عملکرد دولت مبتنی بر مشارکت شبکه اندیشگاهی از شناسایی مسئله تا یادگیری سازمانی، یک چرخه «مشارکتی-بازخوردی» را ترسیم می کند که در آن اندیشکده ها و شبکه های نخبگانی، دیگر ناظران بیرونی یا منتقدان صرف نیستند، بلکه شرکای راهبردی دولت در مسیر شفافیت، پایش هوشمندانه و بهبود مستمر به شمار می آیند. این رویکرد ضمن جبران ضعف های ساختاری در نظام ارزیابی موجود، بستری برای حکمرانی یادگیرنده، مسئولیت پذیر و مسئله محور فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت عملکرد ، شبکه اندیشگاهی ، طراحی شاخص های عملکردی ، یادگیری سازمانی ، بازخورد ، کیفیت ارزیابی عملکرد