رابطه تاکتیک های حل تعارض تجربه شده در خانواده ی اصلی و الگوهای ارتباطی زوجین: نقش میانجی نشخوار خشم

در چارچوب نظریه روابط موضوعی، فرد بر اساس روابطش با ابژه های اولیه خود، الگوی درونی می سازد که تفسیر او از روابط کنونی اش را هدایت می کند و به این صورت تضادهای با خانواده اصلی، در روابط صمیمانه آینده فرد تظاهر می یابند. مطالعه حاضر باهدف بررسی سازوکار این انتقال بین نسلی، به مطالعه نقش میانجی نشخوار خشم در رابطه بین تاکتیک های حل تعارض والد-فرزند و الگوهای ارتباطی زوجین، پرداخته است. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود و نمونه پژوهش شامل ۳۰۰ نفر (۵/۴۹درصد زنان) بود که به صورت در دسترس، از جامعه بزرگ سالان متاهل انتخاب شدند. آزمودنی ها پرسشنامه های تاکتیک های حل تعارض والد-فرزند اشتراوس، الگوهای ارتباطی زوجین کریستنسن و سولاوای و نشخوار خشم سوخودولوسکی را پرکردند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل مسیر تایید کننده نقش میانجی نشخوار خشم در رابطه بین تاکتیک های حل تعارض والد-فرزند و الگوهای ارتباطی زوجین بود. بین پرخاشگری والدین و میزان نشخوار خشم فرزندان و استفاده از الگوهای ارتباطی ناسازگارانه در ارتباط با شرکای عاطفی شان و همچنین بین میزان نشخوار خشم فرزندان و انتخاب این الگوهای ارتباطی ناسازگارانه رابطه ای مثبت و معنی دار وجود داشت. براساس یافته های پژوهش، می توان استنتاج کرد که استفاده والدین از تاکتیک های حل تعارض پرخاشگرانه با افزایش احتمال ایجاد نشخوار خشم در فرزندان، احتمال استفاده آن ها از الگوهای ارتباطی ناسالم را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

تاکتیک های حل تعارض والدین ، الگوهای ارتباطی زوجین ، نشخوار خشم