طراحی و آزمون مدل توسعه اکوسیستم ورزش توانیابان در ایران

هدف از این پژوهش طراحی و آزمون مدل توسعه اکوسیستم ورزش توانیابان در ایران بود. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری مدیران برتر، کارشناسان و اعضای فعال کمیته ملی پارالمپیک و فدراسیون ورزش معلولین؛ مدیران منتخب مراکز توانیابی مرکز استان ها و ورزشکاران توانیاب جسمی حرکتی (با سابقه فعالیت ورزشی حداقل ۵ سال و مدال آوری در سال های اخیر) بودند. نمونه-گیری به صورت هدفمند و تعداد نمونه براساس تعداد قابل کفایت جهت مدلسازی در نرم افزار pls به تعداد ۱۰ تا ۲۰ برابر تعداد سوالات مربوط به متغیر دارای بیشترین تعداد سوال (۵ سوال) ۱۰۰ نفر برآورد و از ۱۵۰ پرسشنامه توزیع شده، ۱۳۷ پرسشنامه وارد فرایند تحلیل گردید. برای ارزیابی روایی محتوایی از ۸ متخصص علمی و اجرایی نظرخواهی شد. سپس پایایی ترکیبی و روایی سازه در مرحله نهایی با استفاده از نرم افزار پی.ال.اس بررسی و تایید شد. نتایج تحلیل عاملی سازه های متغیرهای اصلی نشان داد که تمامی مولفه ها به صورت معناداری نقش تبیین کننده ای دارند. تحلیل مسیر نیز نشان داد که روابط بین متغیر ها مثبت و معنادار است و مدل مفهومی برازش مطلوبی دارد. روابط مثبت و معنادار میان متغیرهای مدل، نشان دهنده اعتبار علمی آن در تحلیل شرایط موجود و پیش بینی مسیرهای ارتقاء مشارکت ورزشی توانیابان در سطح ملی است.

کلیدواژه ها:

اکوسیستم ورزش ، توانیاب جسمی حرکتی ، توسعه ورزش ، ورزش توانیابان