سیر اندیشه سیاسی و رجالی آیت الله محسنی

آیت الله محمدآصف محسنی (۱۳۱۴–۱۳۹۸ ه.ش)، از برجسته ترین عالمان شیعه در افغانستان، در گستره های فقه، اصول، رجال و اندیشه ی سیاسی صاحب نظر بود. اندیشه ی وی آمیزه ای از رجالی گری شیعی با کنشگری اجتماعی–سیاسی معتدل و تاکید بر همگرایی اسلامی و تعامل میان مذهبی است. محسنی در طول حیات خود، برای وحدت و اخوت اسلامی در افغانستان در ساحت های علمی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کوشید و کوشید تا این آرمان ها را در جامعه ی افغانستان تحقق بخشد. پرسش محوری این مقاله آن است که اندیشه ی سیاسی آیت الله محسنی بر کدام مبانی فقهی و رجالی استوار است و این مبانی چه تاثیری بر مواضع وی درباره ی دولت، مشارکت سیاسی و ساختار قدرت در افغانستان داشته است. این مقاله با روش توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از تحلیل محتوای آثار مکتوب و گفتارهای منتشرشده ی وی، دیدگاه های او را در دو حوزه ی سیاست و رجال به گونه ای تطبیقی بررسی می کند. یافته ها حاکی از آن است که رویکرد محسنی، تلفیقی از اجتهاد سنتی امامیه و واقع گرایی سیاسی متناسب با بافت اجتماعی افغانستان است.

کلیدواژه ها:

محسنی ، افغانستان ، سیاست ، رجال ، همگرایی ، تعامل