تاثیر خودشیفتگی و توانایی مدیران بر هزینه بدهی

این پژوهش تاثیر ویژگی های شخصیتی و حرفه ای مدیران، شامل خودشیفتگی و توانایی را بر هزینه بدهی شرکت ها بررسی می کند. فرض بر این است که تامین کنندگان مالی، شرکت های با مدیران خودشیفته را پرریسک تر تلقی می کنند که به افزایش هزینه بدهی منجر شده است؛ درحالی که توانایی مدیران با بهبود تصمیم گیری و کاهش تضاد نمایندگی می تواند هزینه بدهی را کاهش دهد. داده های ۱۲۹ شرکت پذیرفته شده در بورس طی سال های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۱ تحلیل شده و خودشیفتگی مدیران ازطریق اندازه امضا و نیز شاخص روان شناختی امضا اندازه گیری شده است. نتایج نشان می دهد که خودشیفتگی رابطه مثبتی با هزینه بدهی دارد، درحالی که توانایی مدیران تاثیری معکوس دارد. اثر تعاملی این دو متغیر براساس اندازه امضا معنادار نیست، اما شاخص روان شناسی امضا نشان می دهد که توانایی می تواند اثر منفی خودشیفتگی را تعدیل کند. مدیران توانای غیرخودشیفته کمترین هزینه بدهی را برای شرکت ها ایجاد می کنند و ترکیب آن ها به عنوان بهینه ترین حالت شناسایی شده است. تحلیل های تکمیلی نیز از رابطه غیرخطی U شکل میان خودشیفتگی و هزینه بدهی و رابطه خطی و معکوس میان توانایی و هزینه بدهی حمایت می کنند. دانش افزایی پژوهش در استفاده از شاخص روان شناسی برای سنجش خودشیفتگی و تحلیل سناریوهای ترکیبی ویژگی های مدیریتی است که می تواند مبنای تصمیم گیری مالی و اعتباری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودشیفتگی مدیران ، توانایی مدیران ، هزینه بدهی