بررسی سطح پرولاکتین در مراحل مختلف بیماری مزمن کلیوی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 114

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IMSJ-44-876_001

تاریخ نمایه سازی: 7 آبان 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: بیماری مزمن کلیوی (Chronic Kidney Disease) CKD، یکی از معضلات رو به رشد سلامت جهانی است که با کاهش تدریجی و غیرقابل برگشت عملکرد کلیه همراه می باشد. پرولاکتین به عنوان یک هورمون هیپوفیزی چندعملکردی، در نارسایی کلیوی تجمع می یابد و با عوارض متعددی همراه است. با وجود مطالعات متعدد، اطلاعات کافی درباره تغییرات سطح پرولاکتین در تمام مراحل غیردیالیزی CKDوجود ندارد. این مطالعه با هدف بررسی سطح سرمی پرولاکتین در مراحل مختلف CKDو ارتباط آن با شاخص های عملکرد کلیه انجام شد. روش ها: این مطالعه ی مقطعی شامل بیماران مبتلا به CKD مراجعه کننده به مراکز درمانی تابعه دانشگاه علوم پزشکی بابل در سال ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ می باشد. از بیمارانی که شرایط شرکت در مطالعه را داشتند، رضایتنامه آگاهانه ی کتبی اخذ گردید. اطلاعات زمینه ای بیماران شامل سن و جنس و وزن گرفته شد. برای بیماران آزمایشات پرولاکتین سرم (صبح ناشتا حداقل دو ساعت بعد از بیدار شدن) و کراتینین سرم درخواست شد که تمام آزمایشات از یک آزمایشگاه واحد درخواست گردید. ۰/۰۵ > P معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: این مطالعه بر روی ۷۰ بیمار مبتلا به CKD مورد بررسی قرار گرفتند که از این تعداد ۳۸ بیمار (۳/۵۴ درصد) مرد و ۳۲ بیمار (۷/۴۵ درصد) زن بودند و میانگین سنی بیماران ۳۹/۶ ± ۸۰/۶۴ سال بوده است. از نظر مرحله CKD، بیشتر بیماران در مراحل G۳b، ۴G و ۵G بودند. میانگین کراتینین بیماران ۲۴/۲ ± ۳۸/۳ میلیگرم در دسی لیتر بوده است. نتایج این آزمون نشان داد که میانگین پرولاکتین در مراحل بالاتر CKD به طور معناداری بیشتر از مراحل اولیه آن است (۰/۰۰۱ > P). این نتایج به تفکیک جنسیت نیز مشاهده شد. با افزایش سطح کراتینین، سطح پرولاکتین به طور معناداری افزایش (۰/۰۰۱ > P، ۸۹۶/۰ = r) و با افزایش GFR، سطح پرولاکتین به طور معناداری کاهش می یابد (۰۰۱/۰ > P، ۰/۹۲۵ = r). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که سطح پرولاکتین با پیشرفت CKD افزایش می یابد؛ این یافته در دو جنسیت و با معیارهای کراتینین و GFR نیز همبستگی دارد. این نتیجه، همراه با شواهد قبلی، پرولاکتین را به عنوان یک هورمون/مارکر قابل توجه در بیماران CKD مطرح می کند. با این حال، به خاطر محدودیت های طراحی (عمدتا داده های مقطعی، نبود شاخص های بالینی کامل)، نمی توان نتیجه ی قطعی درباره نقش علت و معلولی پرولاکتین گرفت.

نویسندگان

ندا مفتاح

دانشیار غدد درون ریز و متابولیسم (بالغین)، گروه داخلی، دانشکده ی پزشکی، بیمارستان آیت الله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

مرضیه جمشیدی

دستیار گروه داخلی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

مرجان موعودی

استادیار غدد درون ریز و متابولیسم (بالغین)، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، بیمارستان آیت الله روحانی، بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

سارا بابازاده

استادیار آسیب شناسی، گروه پاتولوژی، دانشکده ی پزشکی، بیمارستان آیت الله روحانی، بیمارستان شهید یحیی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

همت قلی نیا

پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

نرگس مصطفی لو

استادیار بیماری های کلیه (بالغین)، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری، پژوهشکده سلامت، بیمارستان آیت الله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Kalantar-Zadeh K, Jafar TH, Nitsch D, Neuen BL, Perkovic V. ...
  • Chasseloup F, Bernard V, Chanson P. Prolactin: structure, receptors, and ...
  • Muthina RA, Koppara NK, Kiranmayi V, Vaikkakara S, Vishnubotla S. ...
  • Rusu CC, Moldovan D, Potra A, Tirinescu D, Ticala M, ...
  • نمایش کامل مراجع