نقش واسطه ای پریشانی روان شناختی در رابطه بین اطمینان جویی با علائم وسواسی جبری در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی سمنان در سال ۱۴۰۴: یک مطالعه توصیفی

زمینه و هدف: اطمینان جویی به عنوان یکی از راهبردهای موثر در تداوم علائم وسواسی-جبری شناخته می شود، با این حال مکانیسم های واسطه ای این رابطه کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش نقش واسطه ای پریشانی روان شناختی در رابطه بین اطمینان جویی با علائم وسواسی جبری در دانشجویان بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی سمنان در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند که ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه اطمینان جویی Kobori و Salkovskis (۲۰۱۳)، مقیاس پریشانی روان شناختی Lovibond و Lovibond (۱۹۹۵)، پرسش نامه بازنگری شده وسواسی-جبری Foa و همکاران (۲۰۰۲) بود. داده ها با استفاده از همبستگی Pearson و مدل یابی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که اطمینان جویی تاثیر مثبت و معناداری بر علائم وسواسی جبری دارا بود (۰۰۱/۰>P، ۲۰/۰=β). هم چنین، مولفه های پریشانی روان شناختی شامل استرس (۰۰۱/۰P<، ۴۱/۰=β)، اضطراب (۰۰۱/۰P<، ۲۸/۰=β) و افسردگی (۰۵/۰P<، ۱۳/۰=β) پیش بینی کننده معنادار علائم وسواسی جبری بود. افزون بر این، بین اطمینان جویی و مولفه های پریشانی روان شناختی شامل استرس (۰۰۱/۰P<، ۴۶/۰=β)، اضطراب (۰۰۱/۰P<، ۷۰/۰=β) و افسردگی (۰۰۱/۰P<، ۶۱/۰=β) رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد و اطمینان جویی به طور غیرمستقیم و از طریق پریشانی روان شناختی بر علائم وسواسی جبری در دانشجویان اثرگذار است (۰۰۱/۰>P، ۴۷/۰=β). نتیجه گیری: طبق یافته ها اطمینان جویی با افزایش پریشانی روان شناختی، زمینه را برای تشدید علائم وسواسی-جبری فراهم می کند. بنابراین، توجه هم زمان به کاهش رفتارهای اطمینان جویی و مدیریت پریشانی روان شناختی در تدوین مداخلات پیشگیرانه ضروری به نظر می رسد. واژه های کلیدی: اطمینان جویی، پریشانی روان شناختی، دانشجویان، علائم وسواسی جبری

کلیدواژه ها:

Reassurance seeking ، Psychological distress ، Students ، Obsessive-compulsive symptoms ، اطمینان جویی ، پریشانی روان شناختی ، دانشجویان ، علائم وسواسی جبری ​​​​​​​