نقش پروبیوتیک ها در صنعت پرورش مرغ گوشتی؛ مروری بر عملکرد، سلامت و ایمنی، کنترل بیماری های مشترک و کیفیت گوشت

با ممنوعیت جهانی استفاده از آنتی بیوتیک های محرک رشد در تغذیه طیور، صنعت پرورش مرغ گوشتی با چالش یافتن جایگزین های ایمن و موثر برای این ترکیبات مواجه شده است. پروبیوتیک ها، به عنوان میکروارگانیسم های زنده ای که در صورت مصرف به مقدار کافی اثرات سودمندی بر سلامت میزبان دارند، یکی از مهم ترین راهکارهای جایگزین معرفی شده اند. در این مقاله مروری، یافته های پژوهش های تجربی و مروری داخلی و بین المللی که در سال های اخیر در زمینه کاربرد پروبیوتیک در تغذیه جوجه های گوشتی و مرغ های مادر انجام شده، جمع بندی و تحلیل شده است.نتایج به طور کلی نشان می دهد که پروبیوتیک ها از طریق مکانیسم های حذف رقابتی، تولید ترکیبات ضدمیکروبی، بهبود تعادل میکروبی روده، تحریک پاسخ های ایمنی و افزایش فعالیت آنزیم های گوارشی می توانند ضریب تبدیل غذایی، افزایش وزن، کیفیت لاشه و مقاومت گله در برابر بیماری های اقتصادی مهم نظیر کوکسیدیوز، سالمونلوز و کمپیلوباکتریوز را بهبود بخشند. با این حال، بررسی جامع مطالعات نشان می دهد که اثربخشی پروبیوتیک ها ثابت و یکنواخت نیست و به عواملی چون گونه باکتریایی مورد استفاده، دوز و روش مصرف، شرایط محیطی و سطح تنش گله بستگی دارد؛ به طوری که در شرایط مطلوب پرورشی، اثرات پروبیوتیک اغلب غیرمعنی دار و در شرایط تنش زا نظیر محدودیت غذایی، تنش گرمایی یا چالش پاتوژنی، اثرات مثبت آن بارزتر و معنی دارتر ظاهر می شود. همچنین فناوری های نوین مانند نانوکپسوله سازی پروبیوتیک ها می توانند پایداری و کارایی این ترکیبات را در شرایط نامساعد گوارشی افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

پروبیوتیک ، جوجه گوشتی ، عملکرد رشد ، سیستم ایمنی ، تنش گرمایی ، نانوکپسوله سازی