اثربخشی آموزش مهارت های تفکر انتقادی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود تعاملات بین فردی دانش آموزان

پرخاشگری دانش آموزان و ضعف در تعاملات بین فردی از جمله مسائلی است که می تواند بر احساس امنیت، کیفیت یادگیری، سلامت روان و روابط اجتماعی در مدرسه اثر بگذارد. رویکردهای تنبیهی گاه در مهار فوری برخی رفتارها موثرند، اما به تنهایی لزوما به دانش آموز نمی آموزند چگونه خشم خود را تنظیم کند، موقعیت را از دید دیگران بسنجد، پیامد رفتار خود را پیش بینی کند یا اختلاف نظر را بدون آسیب زدن به دیگران حل وفصل نماید. در این مقاله، نقش احتمالی آموزش مهارت های تفکر انتقادی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود روابط میان فردی دانش آموزان بررسی می شود. منظور از تفکر انتقادی، توانایی فهم دقیق موقعیت، تمایز میان واقعیت و برداشت شخصی، بررسی شواهد، شناخت سوگیری ها، دیدن مسئله از منظرهای گوناگون و انتخاب سنجیده میان راه های ممکن است. مرور تحلیلی نشان می دهد که آموزش این مهارت ها می تواند از راه هایی مانند کاهش قضاوت شتاب زده، تقویت خودمهارگری، افزایش همدلی شناختی، بهبود گفت وگوی سازنده و پرورش حل مسئله، زمینه کاهش واکنش های پرخاشگرانه و افزایش تعاملات محترمانه را فراهم کند. بااین حال، این اثر به شرایطی چون تناسب آموزش با سن دانش آموزان، استمرار تمرین، حمایت معلم و خانواده، امنیت روانی کلاس و سازگاری برنامه با ویژگی های فرهنگی و مدرسه ای وابسته است. نتیجه آنکه تفکر انتقادی باید نه به عنوان راه حلی فوری و مستقل، بلکه به عنوان بخشی از برنامه گسترده تر پرورش اجتماعی و هیجانی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.