تدوین مدل هوشمند مشارکت شهروندی در برنامه ریزی و بودجه ریزی پروژه های محله ای شهرداری

مشارکت شهروندی زمانی به حکمرانی شهری کمک می کند که از دریافت نظر به اثرگذاری قابل مشاهده بر تصمیم، بودجه و اجرای پروژه برسد. هدف این مقاله تدوین مدل هوشمند مشارکت شهروندی در برنامه ریزی و بودجه ریزی پروژه های محله ای شهرداری است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مرور ادبیات مشارکت، بودجه ریزی مشارکتی، حکمرانی هوشمند و عدالت رویه ای است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که هوشمندی مشارکت به معنای افزودن یک سامانه دیجیتال نیست؛ بلکه به معنای ترکیب مشارکت حضوری و آنلاین، شفافیت معیارها، امکان گفت وگوی آگاهانه، سازوکار رای یا اولویت بندی، توجه به گروه های کم صدا، و گزارش چرخه عمر پروژه است. مدل پیشنهادی از شش مرحله تشکیل می شود: اطلاع رسانی و آماده سازی، تولید و ثبت ایده، غربالگری فنی، اولویت بندی مشارکتی، تصویب و اجرا، و پایش و بازخورد. نوآوری اجرایی مقاله، طراحی یک امتیاز ترکیبی است که منفعت عمومی، عدالت محله ای، امکان اجرا، هم افزایی و هزینه نگهداشت را در کنار رای شهروندان قرار می دهد و مانع آن می شود که صرفا پروژه های پرطرفدار انتخاب شوند. چارچوب می تواند برای شهرداری تبریز یا سایر شهرها با سازگارسازی حقوقی و داده ای به کار رود و مقاله از ارائه ادعای آماری درباره میزان مشارکت یک شهر خاص خودداری می کند.