تحلیل اثرات تغییر سیاست های تجاری ایران و سازمان همکاری شانگهای بر بخش های حمل ونقل با استفاده از مدل تعادل عمومی ایستای قابل محاسبه

آزادسازی تجاری و کاهش تعرفه های وارداتی از ابزار های مهم سیاست گذاری اقتصادی برای ارتقای بهره وری و تقویت همکاری های منطقه ای به شمار می روند. این پژوهش با هدف تحلیل کمی اثرات اقتصادی کاهش تعرفه ها در ایران و کشور های عضو سازمان همکاری شانگهای به ویژه بر تولید، قیمت ها، تجارت و بخش های حمل ونقل زمینی، دریایی و هوایی انجام شده است. بدین منظور، از مدل تعادل عمومی قابل محاسبه انرژی محور GTAP-E و پایگاه داده GTAP مبتنی بر ماتریس حسابداری اجتماعی جهانی سال ۲۰۱۷ استفاده شد و دو سناریوی کاهش ۱۰۰ درصدی و ۵۰ درصدی تعرفه های وارداتی شبیه سازی گردید. داده ها شامل ۱۶۰ کشور و ۶۵ بخش اقتصادی بوده و با استفاده از نرم افزار GTAPagg تجمیع شده اند. نتایج شبیه سازی ها نشان می دهد که در ایران، کاهش کامل تعرفه ها موجب افت قابل توجه تولید در بخش های کشاورزی و برخی صنایع داخلی می شود؛ درحالی که تولید در بخش های نفت، گاز و حمل ونقل هوایی و دریایی افزایش می یابد. در سناریوی کاهش ۵۰ درصدی تعرفه ها، آثار منفی بر تولید متعادل تر شده و هم زمان رشد بخش های خدماتی و حمل ونقل ادامه می یابد. نتایج حاکی از آن است که آزادسازی تدریجی تعرفه ها، درصورت همراهی با توسعه زیرساخت های تولید و حمل ونقل، می تواند رشد اقتصادی و رفاه مصرف کنندگان ایران را بهبود بخشد و زمینه همگرایی منطقه ای را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل ، سازمان همکاری شانگهای ، سیاست تجاری ، کاهش تعرفه ، مدل تعادل عمومی ایستا