تاثیر سرمایه گذاری مستقیم خارجی و مصرف انرژی های تجدیدپذیر بر انتشار دی اکسید کربن در کشورهای اوپک: تحلیل داده های پانلی در چارچوب فرضیه های پناهگاه آلودگی و هاله سبز

هدف این پژوهش بررسی تاثیر سرمایه گذاری مستقیم خارجی و مصرف انرژی های تجدیدپذیر بر انتشار دی اکسید کربن در منتخبی از کشورهای عضو اوپک است. این پژوهش با به­کارگیری چارچوب پانل پویایARDL و روش میانگین گروهی تلفیقی (PMG) به منظور تفکیک اثرات کوتاه مدت و بلندمدت متغیرها در منتخبی از کشورهای اوپک در دوره زمانی ۲۰۲۳-۲۰۰۵ انجام شده است. نتایج آزمون هم انباشتگی کائو وجود رابطه بلندمدت میان متغیرها را تایید می کند. برآوردهای بلندمدت با استفاده از خطاهای استاندارد مقاوم دریسکول-کرای نشان می دهد سرمایه گذاری مستقیم خارجی اثر منفی و معناداری بر انتشار دی اکسید کربن دارد که بیانگر غلبه فرضیه هاله سبز بر فرضیه پناهگاه آلودگی در کشورهای مورد بررسی است. همچنین مصرف انرژی های تجدیدپذیر به طور معناداری موجب کاهش انتشار CO۲ می شود، درحالی­که تولید ناخالص داخلی اثر مثبت و رشد جمعیت اثر منفی معناداری بر انتشار کربن دارد. یافته ها بر ضرورت جهت دهی هدفمند جریان سرمایه گذاری خارجی به­سمت فناوری های پاک و توسعه زیرساخت های انرژی تجدیدپذیر به عنوان ابزارهای کلیدی کاهش آلودگی زیست محیطی در کشورهای اوپک تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

انتشار دی اکسید کربن ، انرژی تجدیدپذیر ، سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، فرضیه هاله سبز ، میانگین گروهی تلفیقی