تحلیل نقش نابرابری درآمد در اثرگذاری رفاه اقتصادی بر مهاجرت در ایران

خالص ورودی مهاجرت به عنوان یکی از شاخص های مهم تحرکات جمعیتی، نقش قابل توجهی در برنامه ریزی توسعه و سیاست گذاری اقتصادی-اجتماعی دارد. یکی از عوامل موثر بر ورود مهاجران، رفاه اقتصادی و همچنین سطح نابرابری درآمد است. بر این مبنا هدف پژوهش حاضر بررسی اثر رفاه اقتصادی بر مهاجرت در ایران با در نظر گرفتن سطح نابرابری درآمد است. برای این منظور الگوی پژوهش در دو قالب با استفاده از رهیافت خودرگرسیونی با وقفه های توزیعی طی دوره زمانی ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۲ برآورد شد. نتایج نشان می دهد که رفاه اقتصادی اثر مثبت بر خالص ورود مهاجرت و سرانه آن دارد، اما این اثر با افزایش نابرابری درآمد کاهش می یابد. همچنین، تورم و رشد نرخ ارز بازار آزاد تاثیر منفی بر خالص ورود مهاجرت و سرانه آن دارند. اندازه دولت نیز به صورت U شکل معکوس اثرگذار است؛ به گونه ای که میزان بهینه اثرگذاری این عامل بر خالص ورود مهاجرت و سرانه­ی آن به ترتیب برابر با ۱/۱۹ و ۶/۲۱ درصد است. براین اساس، پیشنهاد می شود با ارتقای رفاه اقتصادی، کاهش نابرابری درآمد، کنترل تورم و نرخ ارز و تدوین سیاست های حمایتی مناسب، زمینه برای جذب مهاجران واجد شرایط و مدیریت مهاجرت در راستای توسعه پایدار کشور فراهم شود.

کلیدواژه ها:

مهاجرت ، رفاه ، نابرابری ، ایران