مفهوم پردازی مربیگری تلنگر محور

این پژوهش با هدف مفهوم پردازی «مربیگری تلنگر محور»، تبیین اصول بنیادین و تشریح تفاوت های آن با رویکردهای رایج مربیگری انجام شده است. اهمیت موضوع از این واقعیت ناشی می شود که اغلب مداخلات مربیگری اگرچه آگاهی و بینش فردی ایجاد می کنند، اما در مرحله تبدیل آگاهی به رفتار پایدار با محدودیت های جدی مواجه اند. برای رفع این شکاف، این مطالعه تلاش می کند ظرفیت های نظریه تلنگر و علوم رفتاری را با بنیان های مربیگری حرفه ای ادغام کرده و تصویری نوین از تغییر رفتار سازمانی ارائه دهد. در این پژوهش از روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد استفاده شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۲ مربی و متخصص حوزه مربیگری و تلنگر گردآوری شد. تحلیل محتوای مصاحبه ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. نتایج نشان داد مربیگری تلنگر محور رویکردی است که تغییر رفتار را از طریق طراحی محیط تصمیم، معماری انتخاب، و استفاده از تلنگرهای ظریف، غیرتحمیلی و مبتنی بر شواهد رفتاری تسهیل می کند. سه اصل بنیادین این مدل شامل حفظ آزادی انتخاب، تناسب بافتی و شفافیت نیت است و در ابعاد اساسی همچون ابزار و فرایند، بنیان نظری، میدان اثرگذاری، سنجش پذیری، ماهیت تغییر، نقش مربی تفاوت های کلیدی با رویکردهای رایج مربیگری دارد. این پژوهش با مفهوم پردازی مربیگری تلنگر محور، چارچوبی نظری برای مطالعه مربیگری به عنوان مداخله ای رفتارمحور و مبتنی بر طراحی محیط تصمیم ارائه می دهد و نشان می دهد که یافته های آن می تواند در توسعه رهبران، طراحی برنامه های تغییر رفتار و نهادینه سازی فرهنگ مربیگری سازمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مربیگری ، تلنگر ، تغییر رفتار ، اقتصاد رفتاری ، معماری انتخاب