نقش مولفه های شفابخش بیماری های ویروسی متاثر از آلودگی محیط زیست در فرایند طراحی آپارتمان های مسکونی در ایران

با گسترش بیماری های ویروسی در سال های اخیر مانند دیگر بحران های فراگیر بشری و تاثیر آن بر شیوه زندگی و الگوهای سکونتی، توجه به نقش فرایند طراحی معماری مسکن در کاهش آسیب های ناشی از این بیماری های ویروسی اهمیت فراوانی یافته است. آپارتمان های مسکونی به عنوان متداول ترین شکل سکونت در ایران، که اغلب بدون در نظر گرفتن الزامات لازم جهت پیشگیری و یا درمان جهت جلوگیری از انتقال ویروس و عدم پاسخگویی به نیازهای رفتاری و روانی ساکنان در شرایط همه گیری طراحی شده اند. عدم اقدام در این راستا می تواند موجب کاهش کیفیت زندگی در فضاهای مسکونی شود. از این رو، بررسی مولفه های شناختی مرتبط با بیماری های ویروسی متداول و نحوه تاثیرگذاری آن ها بر فرایند طراحی آپارتمان های مسکونی، به موضوعی قابل توجه در معماری معاصر ایران تبدیل شده است. هدف از این پژوهش، تبیین عوامل بهبودی بخش بیماری های ویروسی متداول و تاثیر آن ها در مراحل و فرایند طراحی آپارتمان های مسکونی در ایران می باشد. تا با شناسایی عوامل موثر بر کاهش انتقال بیماری، افزایش ایمنی، حفظ سلامت جسمی و روانی ساکنان و ارتقاء کیفیت فضاهای سکونتی، راهکارهایی کاربردی برای طراحی مسکن در شرایط بحران های ناشی از بیماری های ویروسی ارائه گردد. با عنایت به بررسی های انجام شده، عوامل متعددی در طراحی آپارتمان های مسکونی ایران با هدف کنترل بیماری های ویروسی نقش دارند. این عوامل شامل مولفه های کالبدی موثر بر کاهش انتقال بیماری و همچنین عناصر مرتبط با بهبود شرایط روانی ساکنان است که می تواند به کاهش اضطراب و استرس، افزایش حس امنیت و ارتقای کیفیت زندگی منجر شود.

کلیدواژه ها:

بیماری های ویروسی ، معماری آپارتمان مسکونی ، فرایند طراحی ، ایران