اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی (Mindfulness) بر کاهش اضطراب امتحان و افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PSHR-3-7_028
تاریخ نمایه سازی: 4 آبان 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و تحلیلی اثربخشی آموزش مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی بر مولفه های کاهش اضطراب امتحان و ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان به شیوه سنتزپژوهی و مروری نظام مند اسنادی به رشته تحریر درآمده است. اضطراب امتحان به عنوان یکی از اختلالات شایع اضطرابی در محیط های یادگیری، ساختارهای شناختی، عاطفی و فیزیولوژیک فراگیران را تحت تاثیر قرار داده و کارکردهای اجرایی مغز، توجه متمرکز و حافظه فعال را در موقعیت های ارزیابی دچار افت شدید می سازد؛ در نقطه مقابل، خودکارآمدی تحصیلی با ایجاد باور فردی نسبت به توانمندی سازمان دهی و اجرای برنامه های یادگیری، نقش یک پیش بین مثبت برای تاب آوری و موفقیت آموزشی ایفا می کند. برنامه های مداخله ای مبتنی بر ذهن آگاهی، به ویژه برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی، از طریق پرورش آگاهی نامشروط، متمرکز بر زمان حال و بدون قضاوت، فرایند مهارگری هیجان و گسلش شناختی را تقویت نموده و نشخوارهای فکری ناشی از ترس از شکست را مهار می سازند. روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی مبتنی بر راهبرد کتابخانه ای و مرور اسناد، مقالات و پایگاه های علمی-پژوهشی معتبر داخلی و بین المللی طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ میلادی (۱۳۸۹ تا ۱۴۰۴ خورشیدی) است. یافته های تجمیعی حاصل از تحلیل اسناد نشان می دهد که آموزش مهارت های تنفس آگاهانه، وارسی بدنی و نظارت پذیرا، با تنظیم محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق کلیه و تقویت قشر پیش پیشانی، پاسخ های برانگیختگی خودمختار را تعدیل کرده و از سوگیری های توجه منفی نسبت به عملکرد امتحانی پیشگیری می کند. علاوه بر این، در پی توسعه پذیرش خود و کاهش تجارب اجتنابی، ابعاد باورهای خودکارآمدی نظیر استعداد درونی، تلاش مداوم و اطمینان تحصیلی بهبود معناداری می یابند. در مجموع می توان نتیجه گرفت که تلفیق الگوهای ذهن آگاهی در بستر برنامه های درسی رسمی و بسته های پرورشی مدارس نه تنها اضطراب کارکردی را کنترل می کند، بلکه زمینه ساز ایجاد نگرش خودراهبری و استقلال تحصیلی در دانش آموزان می شود. این یافته ها ضرورت بازنگری در راهبردهای مدیریت بالینی کلاس درس و بازآموزی معلمان در کاربرد فنون روان شناختی نوین را به سیاست گذاران آموزش و پرورش گوشزد می نماید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نیره سادات حمزه زاده موسوی
لیسانس علوم تجربی
زهرا عالمی وحدت
لیسانس تربیت بدنی
منیره سادات طاهایی
فوق دیپلم زبان انگلیسی